Nurgül Ankara Şiirleri - Şair Nurgül Ankara

Hasrete zincir, pranga vurulmaz,
Vurulsa da gün gelir, kırılır o zincirler.
İnsanı en çok, en sessiz anlarında
Bir isim, bir nefes, bir gülüş deler geçer.
​
​Gecenin zifiri karanlığına sığınsan da,

HASRETİN KİTABI

​Özlemeyi senden çok önce bildim,
Yollara bakarak yaşımı sildim.
Hasretin bağrında bin kez dirildim,
Ben bu zorlu yola baş koyup geldim.

Hasret nöbeti

Gecenin karası çökerken yavaş,
Yine sen varsın bu sessizliğin tam ortasında.
Yüreğime iner bir acı, yavaş yavaş,
Sen yoksun diye, hiç dinmez bu sızı.

:
Hayallerde Kalan Mutluluk..

Hayat hiç gülmedi yüzüme,
Acılarla besledim ruhumu.
Yine de hiç pes etmedim,

Seni ne çok sevdim kalbimde ateş
Soluyor güllerim,hayırsız sevdam
Kor gibi oluyor,artik koş yetiş
Boşlukta ellerım,hayırsız sevdam

Acın harlanıyor,maziyi andım

Yüreğini ellerinle yüreğine bıraktım
Bu atan kalp, bu can artık senindir dedin
Sevincin neşem, hüznün üzüntüm dedin
Senin bu kadar vicdansız böyle acımasız olacağını
Kalbimi hırpalayıp kül ufak kıracağını düşünemedim...

Bir daha olmaz derken
Yanılttın suskun yüreğimi
Oysa o kadar hasretmişim ki sevgiye
Yarım kalmış içimde, yaşayamadıklarım
Kapıları kapatıp, zincirledim yıllarca
Seninle açıldı içimdeki tüm pencereler

Gençliğim eridi gitti loş bir akşam külünde,
Kayboldu sesim sessizliğin karanlık gülünde.
Acıyla yoğruldum yıllar boyunca ince ince,
Bir ben kaldım sonunda, kaderin solgun tülünde.
​
​Düştüm, kalktım, direndim rüzgârların önünde,

İKİ NEHRİN AHİDİ (Düet)

DİCLE
Ben ki çılgın Dicle'yim, akışım deli, hırçın,
Doğudan eser rüzgârım, ruhumdaki sır için.
Sen uzakta, sen başka, gönlümde derin bir iz,

Ben senı bir günlük değil,
Ömürlük sevdim.
Ben senı günahınla ,sevabınla sevdim.
Yaptıklarının yanliş olduğunu bile bile,
İçim aciyarak sevdim
Senın le yarınımın olmayacağini,