Oyun
Seviyorum dedi
Ben de inandım
İnandım çünkü yüreğim saf'tı
İnandım çünkü aşkı kutsal bildim
Öz
Mahremin zevalindeki hüzn-ü evsa düşüme –adı aşk- yüzün düşmüşken
Sen kabristanlara gömdün gülüşlerimi
Sonra yüzünün kalabalığında kaybettim sevdalı bakışlarımı
Günahkar Nefesinin rüzgarında boğdum acıta acıta heyecanlarımı
NÖBET
Gece, odanın içine usulca yerleşiyor.
Başım göğsünde,
kulağım kalbinin çalıştığı yerde.
Bir yanım gözlerini kapatıyor,
Nöbet
Geceyi usulca geride bırakan
bir ışık gibi geldim.
Ne acelem var,
ne de gürültüm.
Oğuldan Babaya
Babamın Gözlerine Bıraktığım Son Bakış
Baba,
adımı söylediklerinde
dönüp sana bakmadım.
Bakarsam,
gücüm senden taşar diye korktum.
İp boynuma değdiğinde
soğuk değildi baba.
Asıl soğuk olan,
senin susuşundu.
Beni senden önce aldılar.
Biliyorum.
Bunu istemediğini de biliyorum.
Bazı geceler
babaların sözleri
duvara çarpıp geri döner.
Ayaklarım yerden kesildiğinde
ilk seni düşündüm baba.
Görme, dedim içimden.
Ne olur görme.
Gördüğünü hissettim.
Bir evlat,
babasının yüreğini
görmeden de tanır.
Canım giderken
sen ayakta durdun.
İşte o an anladım
Beni değil,
senden sonrasını
taşıyordun.
Boynumda ip varken
adımı değil,
soyumu düşündüm.
Sen vardın baba.
Bir duruş gibi.
Bir dağ gibi.
Gözlerim karardı baba,
Sana kırılmadım.
biliyordum
beni sana seyrettirenleri
affetmeyeceğini iki cihanda da.
Son nefesimde
şunu haykırdım dünyaya
Babam benden sonra yürüyecek
Dimdik.
Ve yürüdün
Seni asmaya geldiklerinde
ben zaten çoktan gitmiştim.
Senin boynuna ip geçtiğinde
utancı bu toprağa bırakmıştım.
Eğer bir gün
adımı anarlar da
seni hatırlamazlarsa
eksik anlatırlar.
Senden önce öldüm baba.
Sen benden sonra
bir halkın hafızasında
yaşamaya devam ettin.
İpler bizi ayırmadı.
Sadece zamanı ikiye böldü.
Azra Nimet Öner
Okyanusun Dibinden
Ah sevgili,
Sözcükler, bazen bana senin dokunuşun gibi geliyor
Tenimde ürperen bir hatıra,
Aslında çok değildi insanın insandan beklediği! anlaşılmaktan ibaretti, Olmadı...
Aslında çok değildi insanın hayattan beklediği!
Mutluluktan ibaretti,
Olmadı...
Ölmek nedir ki
Kabil Habil'i öldürdüğü gün
O boş arazide
karganın kılavuzluğunda
Tanrının huzurunda
Narsistin Gerçek Yüzü
Narsist,
Dışarıdan bakınca cazibeyle, zekâyla, karizmayla sarılı bir adam.
İçine bakınca
kocaman bir boşluk.
NASILSIN
Sen yeter ki gel,
hâlini ahvâlini anlat bana.
Kelime bulamazsan
otur.


-
Kasım Akçay
-
Fulya Aras Koca
Tüm YorumlarDünyada bir tane Hayat Hanım olsaydı kahrı çekilirdi Nimet Hanım ,o kadar çekilmez hayat hanımlar var ki!
"Nedir şu hayattaki en büyük kazanım?" sorusunun benim için cevabı hep aynı olmuştur. Dost. Evet hayata olabilecek en büyük kazanım dosttur efendim. Canının yanına candaş olacak bir dost, ki böylesinin değeri bin ömre bedeldir. O dost ki haldaşındır, sırdaşındır, ruhunun ve dimağının doygunluğudur, ...