Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

MUHAMMED’İ BİLİNÇ

Gözlerimizi kapatırız
ve kalbimizin en sessiz odasında

Mührün Ardındaki Sır
‎
‎Her mühür bir kapıyı kapatır sanırdım
‎oysa senin adınla açıldı en derin odalar içimde
‎Sessizliğin bile bir dili varmış
‎sen öğretince duymayı öğrendim

MÜPTELA Üç Kuşak, Sekiz Işık

1. Annenin Işığında

Anne,
Gözlerime dokunurdun

Bu Kalp Ne Zaman Yoruldu Yunus

Ya Yunus,
bu kalp ne zaman yoruldu da fark etmedik?
Ne zaman sustu içimizdeki kuş,
ne zaman ağırlık yaptı gökyüzü?

Nöbet

Geceyi usulca geride bırakan
bir ışık gibi geldim.
Ne acelem var,
ne de gürültüm.

Oğuldan Babaya

Babamın Gözlerine Bıraktığım Son Bakış
Baba,
adımı söylediklerinde
dönüp sana bakmadım.

Okyanusun Dibinden


Ah sevgili,
Sözcükler, bazen bana senin dokunuşun gibi geliyor
Tenimde ürperen bir hatıra,

Ölmek nedir ki

Kabil Habil'i öldürdüğü gün
O boş arazide
karganın kılavuzluğunda
Tanrının huzurunda

ÖMRÜM

Dün gece;
Gözlerimi kapadım, hayalimde yüzünü çizdim karşı duvara
Açtım gözlerimi, yüzün duruyordu tam karşımda
Yine de bana bakmıyordu ömrüm..

ÖMRÜM


Gidişinin sonrasına sığındı gözyaşlarım