Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Kalbin Defteri

Kalbimin içinde saklı,
Yıllara meydan okuyan bir defter var.
Sayfaları rüzgârla çevrilir,
Mürekkebi gözyaşıyla, sevinçle,

Kalbin Sırrı

Aşka dokunmak
sessizliğe dokunmaktır aslında
Bir bakışla başlayan
sonsuz bir yolculuktur

Kalbin Unuttuğu Sokaklar

Kalbin unuttuğu sokaklardan geçiyorum
adını unuttuğum bir annenin sesi çalınıyor kulağıma
Bir pencere aralığından gelen dua gibi
ya da kurumuş fesleğenin kokusu gibi

Kalem

Değil mi ki, boynu bükük bir cümle sayfaya düşünce, yaralanır alfabe!

Ey ayrılığı yazan kalem, bilmez misin tutuşur sayfa,

Kanadımda Sen Varken

Kanadımda sen varken
rüzgâr başka eserdi
Gökyüzü daha derin
uçurumlar bile daha nazikti

KAPI

Şimdi şu karşımdaki kapı
ardına kadar açılsa,
önce çocukluğum girer içeri.
Ayağı çıplak,

Kâr bulutları

Soğuk iklim insanıyım ben; üşümelerimde, yalnıznlıklarımda sığınırım yüreğime.
Ondandır hep sıcak tutşum sol yanımı.
Ondandır ayaz değdirmemem gülleri eksik olmayan bahçeme.
Bakmayın siz ağlayacakmış gibi duran çehreme, hüzün besleyen gözlerime.

Bir adam ve bir kadın,

en safi dönemlerinde,

yüreklerine sevda düşmüşken

Kavuşmanın Baharı

Bir gün gelecek
şehirlere çiçekler yağacak
yollar güllerle açılacak sana
Ben, tüm yaralarımla

Kayıp Bahçe

Bir vadiden geçtim adı hiç söylenmemiş
rüzgârı bile gizlerin dilinde esiyordu
Zaman orada uykuya dalmış bir çocuktu
akrep ile yelkovan birbirine kavuşamıyordu