Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Bağ bozumu

Sen benim sarhoşluğumdun
Say ki; kendi uykuma uyuyup , senin rüyana uyanmıştım bağışla
Leyla Şirin Tamara doğmuşken,
Seni Kays seni Kerem seni Ali sanmıştım bağışla

Her şey ait olduğu yere döner

Bir yara düşünün daha tazedir sıcaktır kanıyordur
Darbenin şaşkınlığından ne olduğunu bilemeyiz..
Sıcaklığından acısını duyamayız..
Kan akışından yaranın derinliğini göremeyiz..

Gülüşlerin Şiiri

Gülüyorsan dünya seninle gülüyor
Her kahkahan gökyüzüne bir melodi bırakıyor
Sesin rüzgârda
Gözlerin yıldızlarda parlıyor

Gülzâr-ı Dem

Dökülmüş gül izârına sabâdan,
Dem almış bâde, mest-i nigâhımdan.
Akasya gölgesinde meclis-i hâtır,
Sükûnla içmişiz çayı rızâdan.

Hoş Geldin Sabahıma

Soluğu isli bir geceydi bitmek nedir bilmiyordu
Gözlerim takılı kalmıştı bir noktada
Zaman tutuklanmıştı faili ayan beyan bir suçla
Ve canım cenderede sıkışmış

HÜSEYNİ MAKAMI
Yağmurlu Bir İstanbul gecesi
Belli değildi bulutların rengi
Sokaklar ıslak insanlar telaşlı
Hiç telaşım yok ki; deli deli çarpma
Daha sabaha çok var

Hüsn-i zan

Çocukluğundan kalma bir bakış vardı kadının gözlerinde!
Işık huzmeleri birbirini kovalıyordu..
Eğilmiş omzundaki meleğe bir şeyler söylüyor,
Melek ağlıyordu..

Hüsn-ü kabul

Ben sizi nereden tanıyorum bayım?
Hani sisli bulutlar arasından bakarken ben, gülüşü ile günüme gökkuşağı misali renkler seren siz miydiniz?

Hani karanlık bir kuyudayken

İçimdeki Çocuğa Mektuplar
‎
‎Bir Kız Çocuğu Kendini Okurken Büyür
‎
‎Hiç aynaya sessizce baktın mı?
‎Yüzüne değil,

İçimdeki Kız Çocuğuna Mektuplar

Okuyamayanların Arasında Bir Okur Olmak

Bir ev düşünün
duvarları susturulmuş kitap sayfalarıyla örülmüş