Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

İKİNCİ SIR

İlk sırrın gölgesi ardımda kalırken
önümde karanlık bir yol belirdi
taştan değil zamandan örülmüş
kum saatinin dökülen taneleriyle

İKİ SES BİR HAKİKAT

Kadın
Ben kandilimi gözyaşlarımla yaktım
Sözlerin gölgesinde titredim
Rabbim şahidim oldu,

İLK SIR

Doğuşun ardından bir sessizlik çöktü
öyle bir sessizlik ki
kendi kalp atışım bile
başka bir dünyanın kapısını çalıyordu

İlyas

İlyas yürüyordu
Geceye, geçmişine, Asya’nın sessizliğine doğru.
Bir yokuşta durup gökyüzüne baktı
Ve orada, iç sesiyle konuştu

Yeryüzü sussun, gökyüzü dinlesin bu gece.



Taşın Kalbiyle Konuştum

İmgelerin İpini Saldım

Bir kervan gibi geçsin önümüzden,
Mardin’in dar sokaklarından toplanmış taş harfler,
Kuyulardan yükselen suyun iç sesi,
Bir çocuğun kırmızı çoraplarında saklı sır.

İnce Çizgi
‎
‎Bir kadın vardı...
‎adını rüzgâra fısıldamış,
‎yüzünü yağmura yaslamış,
‎sırrını sadece bir adamın

Şairlik, İnsan İşi

Eğer şairsen; şunu bil ki, tanrının yeryüzü sözcüsüsün.
Yüreğine bir ilham bahşdildiyse; o yürekte, sadece tanrıyı ve aşkı gezdirmelisin..
Sesinde sükuneti
Nefesinde masumiyeti

EY İNSAN OĞLU

Sevmek diyorum azizim sevmek!
Bir kuşu gökyüzünde süzülürken seviyorsak,
Uçamayınca da sevmek, yaralıysa merhamet etmek,
Her kuş kendi dilince şakır, her dile kulak vermek...

İpi Gören Kadınlar

Biz geceyi erkeklerden önce hissettik.
Bir annenin yüreği
uzaktan gelen ölümü tanır.
Rıza götürüldüğünde