Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Hoşgörü tatilde, sevgi firarda
İnsanoğlu sağır, kör anneciğim
Bir çıkmaz yoldayız, cemiyet darda
Kahırla yaşamak zor anneciğim

Sinem alev ateş yanıyor şimdi

“Urfa, ateşin gerçek âşıkları
yakmadığı yegâne şehirdir…”

Maneviyat cevheri, yirmi dört ayar Urfa! ...
Şehrin ak aynasında Rahman’a kayar Urfa! ...

Kalbimizi yumuşat, aşkına yandır bizi
Gaflet uykularından Rabbim uyandır bizi! ...

Sonsuzluk zemzeminden içir de kandır bizi
Aç gönül gözümüzü, Rabbim uyandır bizi! ...

Bir dünya kuruyorum pembe hayallerin üstüne
Bir dünya ki geceleri gündüze gebe
Pembe duyguların kol gezdiği,
Her aşığın vuslata erdiği,
Üç mevsimli,
Kışı olmayan,

Garbın âfâkı puslu, kıbledir mübarek yön
Mâziden al gücünü,titre ve kendine dön! ...

…Senai Demirci’ye sevgiyle…

Masmavi bir göğün şafağında dalarken yemyeşil düşlere
Kalemin zehirli kanı damlar bembeyaz sayfalara
Bulutlar kusar acıların haram meyvesini
Şakiler tutar yolların nurlu kavşağını

17 Ağustos Depremi’nde
Ölenlerin Aziz Hatırasına

Zelzeleye teslim olduk
Güller ağlar melûl melûl
Gözyaşları ile dolduk

Delice sevdalara atınca yüreğimi
Yetim sular içinde yüzer durur hayalin
Harabeler üstünde, bir gonca gül peşinde
Aşk vahası ararken çölde kurur hayalin
Akşam hüzünlerinde kaybolur gülüşlerin
Kalp köşkünün içinde hep oturur hayalin

Her öksüz çocuğun gözyaşında âhım var benim! ...
Suskunluklar öfke ve nefreti çağıran davetiyedir
Ateş denizlerinde karaya vurmuş insanlık…
Beyaz adamın homurtularında çarmıha gerilmişiz
Ölüm kurtuluş olmuş, olmakla olmamanın kavşağında
Terazinin bir kefesi yere, bir kefesi göğe değmiş

Fethin sembolü suskun, yanar kutlu dilekler
Susturulmuş mabede matem tutar melekler

Ezanlar okununca utancından büzülür
Alem boynunu büker, gözyaşları süzülür