Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Muhabbetin gölgesi düşerken can evine
Sıladan uzaktaki yürek neye sevine?
Zaman bildiğin zaman arife ne, bayram ne?

Kurulsun yüce mizan, haklar yerini bulsun
Şen ola gönül köşkü, bayramlar bayram olsun

Derdim saadetimdir,bal eyledim çileyi
Ömür sayfalarımdan siliverdim hileyi

KUMAR

İmtihan için geldik, kim demiş hayat kumar?
İman ışığı yoksa gönül köşkü tarumar

AZGIN NEFİS

Öğütür yılları gam değirmeni
Bir sevdalı yüzde donar tebessüm
Kaldırmaz bu yürek onca dümeni
Hicran ateşinde yanar tebessüm

Yürek yaraları kabuk bağlarken

Cemreler düşünce kara toprağa
Cansuyu iniyor gökten yaprağa
Bahar gelivermiş karşıki dağa
Aşkın yüreğimi yakar sürmelim

Karanlık kaybolur şafak atınca

Karanlıkta görmüyor hakikati gözümüz
Düşkünler kan ağlarken kızarmıyor yüzümüz

Gerçeklerden kaçarak düşlere dalıyoruz
İnsanlık yarışında geride kalıyoruz

…Soma’da bir somun
…ak ekmek uğrunda
…can verenlere rahmet ve minnetle…

Nazarımın değdiği yerde suretin vardır
Sensizlik ağır kıştır; fırtına, tipi, kardır

Hakikati bulmada akıl gönüle muhtaç
Sonsuzluğun sultanı bize aguşunu aç

Garbın âfâkı puslu, kıbledir mübarek yön
Mâziden al gücünü,titre ve kendine dön! ...

Hasret beni parça parça yolarken
Kalbim acı, hüzün ile dolarken
Yüzümdeki güller bir bir solarken
Sen düştün yâdıma bil Gümüşhane

Toprağında binbir umut yeşerdi