Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Düşümde görsem seni kalbim oynar yerinden
Hasret sığmaz sineme, koca dünya dar bana
Tutuşur denizlerim içim yanar derinden
Yüreğim yaralanır derman olmaz yâr bana

Hicran ateşindeyim bende huzur arama

Hayâl misin gerçek mi? ...Seni tanımak çok zor
Bu hâle nasıl düştün anlayan birine sor
Bak Fatih mezarında hâline üzülüyor

İstanbul’un içinde bir İstanbul daha var
Üvey evlât misali öz evlâtlarına dar

Kays’tım,Mecnûn eyledi yüreğimin sahibi
Hiç tanımazmış gibi uzaktan bakıp gitti.
Göz kırpmadan bağladı darağacına ipi
Büyüttüğü sevdanın pimini çekip gitti

Mevsimlerden sonbahar,vakit bir akşamüstü

Dünyaya senin gözünle bakmak ne güzel
Ne güzel bende seni yaşamak! ...
Lezzetleri dilinle tatmak ne güzel
Ne güzel kalbine köprü kurmak! ...

-Kerbela’nın Yiğitlerine Rahmetle-

Güneşin gözyaşıyla sular kana boyandı
Hüseynî hüzünlerle yürek dâra dayandı

Eylül, ekim, kasım derken seni ne de çok özledik
Gözümüz kaldı göklerde hep yollarını gözledik

O kar beyaz yüreğinle barışa türküler söyle
Kalmaz gönlümüzde tasa, hayat bayram olur böyle

Küllerinden doğacak özgürlük! ...
Bak işte buraya yazıyorum…
Dünyanın efendileri dize gelecek bir gün
Mazlumların gözyaşlarında boğulacak zalimler
Özgürlük türküleri yankılanacak gök kubbeden
Zifiri karanlıklar sabahların aydınlığına karışacak

I.

Geçmişin aynasında uyur da hatıralar
Sirkeci’de hasret dayanır yürek kapılarına
Bir gece mavisinde çalar kampana birden
Gider İstanbul deniz aşırı suların ötesine

Günler geçer,ömür biter
Zamanın binbir rengi var


Galaksiler parçalanır
Ateşi dünyayı yakar

İnsanoğlu gücünü maneviyattan alır
Sevgi çıksa sineden hayvanî yönü kalır