Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Şâir Dursun Elmas’a…

Kahır katmerleşir siner toprağa
Hazan gelir ateş düşer yaprağa
Lânet olsun asık suratlı çağa

Alev teni yakarken susar saba yelleri
Gönül bahçelerinin solar iri gülleri
Kesilir o esnada yürekçiğin telleri
Toprak günahkâr teni nasıl da yer ya Rabbi! ...

Settarsın sen, setr eyle, rüsva etme âleme

Dünya sana selâm durdu
Millî gururumuz Yunus
Bilmeyen, bilene sordu
Kimdir acaba bu Yunus?

Dilden düşmez nefesleri

Sevdalar kuşattı ömrümün baharını
Vurgunlar bana mısın demedi
Hasret iliklerime işledi
Sevdim insanları yediden yetmişe
Irka,renge gönül vermedim
Muhabbetten gayri bir şey dermedim.

Toprağın bağrında yatar yiğitler
Her öğün aşımda tuzum vatandır
Ay yıldızlı bayrak tutar yiğitler
Ağılda körpecik kuzum vatandır

Bayrak kandan almış o al rengini

Güneş gurup ediyor Ordu sahillerinde
Bir meltem esiyor ılgıt ılgıt,mağrur
Geride kalan mahzun,ıssız,köhne bir sahil
Ve kıyıda nefret kokan dehşet dolu dalgalar
Ordu sahilleri ıpıslak,gözyaşı dolu
Bir şeyler eksik şimdi yeri dolmayan…

GÖLGEMİN IZDIRABI

Yıkma gönül Kâbe’mi, gönül Hakk’ın mihrabı
Ağır geldi yollara gölgemin ızdırabı

KIYAMETE ZORLAMAK

Müslüman-Türk kimliğimiz uçuverdi özümüzden
Geçmişe bir sünger çekip çabuk döndük sözümüzden

Kurudu pınar başları,sâki hıçkırıp ağlıyor
Gözlerden akan kanlı yaş,yüreğimizi dağlıyor

Sen duygularımla oyun oynadın
Yüreğimin sesini hiç duymadın
Benliğime yazılı kaldı adın
Ne bileyim işte, sana küstüm yâr
Sevenin hâlinden sevenler anlar

Zamanı yıllarca öğütüp durdum
Benliğimi yok ettim senin beninde
Ayaklandı ansızın tutsak duygularım
Aynalar kin kustu amansızca
Canımdan can bilip yaşattım seni
Ben bile tanıyamadım kendimi