Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Bizdik dağı,taşı konuşturan at kişnemesiyle
Şehadet şerbetini içen bizdik Mehmed’im
Bizdik çağ açıp çağ kapayan imanın gür sesiyle
Allah Allah nidasıyla Hakk’a koşan bizdik Mehmed’im

Bizdik şimşek gibi çakan gaza bayraklarında

Uzak limanların yalnız çocuğu! ...
Sür gemini hayâl âlemlerine
Tâ ebedî cennete kadar…

Göçmen kuşlara benden selâm yolla
Git ardına bakmadan dipsiz okyanuslara! …

Çile nöbetleriyle büyüttük sevdamızı
Göklere yolcu ettik ateşin nidamızı

Hasret katarlarıyla her dem umut taşıdık
Zemherilerde yandık, yaz ortası üşüdük

Kanı bozuklara üç-beş lâfım var
Bu ülkeyi yolda bulmadık emmi!
Ardan nasibini almamış davar
Meydanı boş sanma,ölmedik emmi!

Başlarım şovenist edalarına

Bir sonbahar hüznüyle bozulur bütün bağlar
Kâinat sarsılırken secdeye varır dağlar

Ölümsüzlük iksiri ölümün yapısında
Hayatın tilmizleri bekleşir kapısında

Kaç kere kalkıştım seni unutmaya
Bir türlü sevgilim unutamadım
Çalıştım hayalinle gönlüm avutmaya
Şu bahtsız gönlümü avutamadım

Şâir Dursun Elmas’a…

Kahır katmerleşir siner toprağa
Hazan gelir ateş düşer yaprağa
Lânet olsun asık suratlı çağa

Alev teni yakarken susar saba yelleri
Gönül bahçelerinin solar iri gülleri
Kesilir o esnada yürekçiğin telleri
Toprak günahkâr teni nasıl da yer ya Rabbi! ...

Settarsın sen, setr eyle, rüsva etme âleme

Dünya sana selâm durdu
Millî gururumuz Yunus
Bilmeyen, bilene sordu
Kimdir acaba bu Yunus?

Dilden düşmez nefesleri

Sevdalar kuşattı ömrümün baharını
Vurgunlar bana mısın demedi
Hasret iliklerime işledi
Sevdim insanları yediden yetmişe
Irka,renge gönül vermedim
Muhabbetten gayri bir şey dermedim.