Nihal Bıkım Şiirleri - Şair Nihal Bıkım

AŞK BİTTİ

Ne zamandı bilmiyorum
Bir aşk böyle bitmişti.
Üstelik kaynıyordu kanımız,
İçiyorduk mutluluğu kana kana.

Hangi tanrı bahşetti seni bana bilinmezlik olsa da,
Dehşetli bir tutku oldun iliklerimde.
Kim bilir,
Boğulurum belki maviliklerinde,
Ütopya denizinde olduğunu bile bile...

Efsaneler toprağında ay güneşle dertleşirken,
Acıtan ne varsa uğurladım kalbimden.

Askın kışındaydım,
Bahara girmişken dağlar...

Asortik şarkılar bilmem ben.
Bir türkü bilirim,
Bir de stran.
Ve hepsinde sen canima can.

Kederdendi hazana tutkunluğum.
Düştüğüm pusudan,
Saydığım yaradan,
İçtiğim acı sudan,
Öptüğüm göz yaşımdan.

Seni aldım sesime kattım,
Düşüme kattım.
Ömrüme Kattım.
Bana kattım.
Ah susarak...
Susarak bana kattım

Sevgilim,
Güneş bizim için doğsun karanlığın üzerine.
Ay bizim için nöbet tutsun gecenin meraklı gözlerine.
Bizim için sevişsin yıldızlar birbirleriyle.
Çiçekler bizim için salsın en güzel kokularını
Sabahın ilk demlerine.

Olur da bakmak gelirse aklına
kalbinin en kuytu kösesine,
Ve olur da bulamazsan beni orada
Suçlama cancağızım suçlama.
Zira çok ay ve çok güneş geçti gitti üzerimden
Sen şizofrenik ruhlarda mola verirken

Bense ölmek istemedim de hiç,
Ama bazen hani bir çocuk ölür ya içinizde
Hani esmerdir ya yüreği,
Ve bulutlu gözleri,
İşte o zaman var ya,
İşte o zaman,

Olamasan da yanımda
Anılar var ellerini bıraktığın avuçlarımda.
Hem anılar da şarap gibi bazen,
Güzelleşiyor adını andıkça.

Katar katar şarkılar geçiyor içimden cilveleşerek.