Nihal Bıkım Şiirleri - Şair Nihal Bıkım

Dedi ki bilge;
Tekil aşklar örseler kalbi.
Kim dinledi ki tecrübeyle yoğrulmuş bir yüreği
Yamalı kalplerde sığınak ararken...

Yıldızı boldu gecelerin

Ömrüm
Bir masalda buluşsak seninle,
Olmasın zaman.
Ama mekan Hasankeyf olsun mesela.
Geç Kaf dağı masallarını.
Rahat bırakalım Simurg'u.

Ve son sözlerini söyledi hayat,
Albenisini yitirirken bir aşk.

Bilirsin sevgili
Büyülüdür aşkın atmosferi.
Beşinci mevsimi salar gönüllere.
Tersine döndürür yel değirmenlerini
Ama ebedi de değildir.

Kefareti ödenmiş eski sevdalardan geldim.
Yağmurun toprağa figan yağdığı,
Rüzgarın, ruhumun duvarları
Siyaha kesmiş odalarını
Ağlak bir keman sesiyle dolaştığı
Eski sevdalar...

Yarim,
Bir parça bahar gönder bana,
doldurup avuçlarıma
üfleyeyim umutsuz insanlara...

Seveceksen beni yarim,
Aynı mevsimde dursun gönlün.
Mesela hep bahar olsun sevmelerin...
Ki biz acının meskeninden gelmişiz
Bahara hasrettir yüreğimiz.
Ne kadar güneş olsa da kıblemiz

Ayrılığın da tadı olmalı,
Erik gibi mesela...

Ruhumda kocaman bir coğrafya çizili
Kimliğimdeki coğrafyayla yazgısı aynı olan.

Aşk sıcak bir eldir, kalbe dokunan.

Okşamaktır bulutların arasından,
Sıyrılarak yere doğru yol alan
Her bir kar tanesini.
Öpmek istemektir,

Dedi ki Derviş:
Aldanma sakın yaldızlı perdelerle çevrili,
Loş ışık huzmesi sızan evlere.
Ve arkasından yayılan mutluluk seslerine.
Çünkü ayrı bir hikaye yatar,
Her perdenin gerisinde.