Nerde benim sevdigim Şiiri - Levent Özsayın

Rüzgâr eser, savrulur dertli başım,
Dinmek bilmez gözümden akan yaşım.
Çaresizce yollara düştü yolum,
Nerde benim kara yazım, nerde benim sevdiğim?
1
​Soldu gönül bahçem, açmaz hiç gülüm,
Hasretin yüküyle büküldü belim.
Gece gündüz adını söyler dilim,
Nerde benim solan sevgi çiçeğim?
2
​Duman kaplamış yine yüce dağı,
Talan oldu ömrümün baharı, bağı.
Sonsuz bir ah ile tükendi çağı,
Karanlıklar içinde, nerde benim sevdiğim?
3
​Eski bir resme bakıp da ağlarım,
Geçip giden zamana dert dağlarım.
Kopup gitti tek tek tutunduğum bağlarım,
Sustu bülbülüm, nerde benim sevdiğim?
4
​Aşkın aleviyle yandım kül oldum,
Sevda yollarında biçare kaldım.
Bir tatlı tebessüme hasret kaldım,
Güneşim battı, doğmaz oldu sabah.
5
​Akşam olur, kuşlar döner yuvaya,
Terk edip gittin beni bu sevdaya.
Lokman hekim derman olmaz yaraya,
Yalnızım gurbette, çaresizce...
6
​Dertli sazımın teline vurunca,
Gözümden damla damla yaş akınca,
Sessizce maziye bakıp kalınca,
Feryadım yükselir, nerde benim sevdiğim?
7
​Alnıma yazılmış bu kara yazı,
Hiç dinmiyor içimdeki bu sızı.
Kaybettim baharımı, kışımı, yazı,
Nerde benim sevgi çiçeğim, nerde benim sevdiğim?