5. Şarkı 'Au Cimetière' (Mezarlıkta) en saydam, en hafif orkestrasyonla işlenendir... Tatlı, ancak biraz soğuk akorlarla, söner gibi çığlıklarla ölünün ardından seslenilir; sesteki adım adım ilerleyiş, eşlikteki değişen armonilerin sürüp gitmesi alışılmamış bir korku, marazî bir büyülenme oluşturur: Bu âşık bir meleğin iç çekişleridir...
Mezarlıkta - Ay Işığı
Üzerinde bir porsuk ağacının, İnler gibi gölgesinin salındığı Beyaz mezar taşını biliyor musunuz? Porsuk ağacının üzerinde beyaz bir güvercin, Batan güneşte, hüzünlü ve yalnız Şarkısını söylüyor:
Marazice tatlı bir nağme, Sizi rahatsız edici Hem sevimli, hem de uğursuz Ama daima dinlemek isteyeceğiniz; Âşık bir meleğin göklere İlettiği bir nefes gibi.
Sanki yeniden uyanmış ruh Şarkıyla birlikte ağlıyor Yerin altında, Ve unutulmuş olmanın acısıyla Tıpkı bir güvercin gibi Yavaşça yakınıyor.
Müziğin kanatları üzerinde Bir anının yavaşça geri gelişi Hissediliyor. Bir gölge, meleksi bir şekil Titrek bir ışıktan geçiyor Beyazlar içinde.
Yarı karanlık gecenin güzelleri Hafif ve tatlı kokularını Çevreye yayıyor, Ve hayalet yumuşak bir hareketle Kollarını uzatarak mırıldanıyor: Geri geleceksin!
Ah bir daha asla, Akşam siyah mantosuyla inerken Mezarın yakınına gitmeyeceğim Porsuk ağacının tepesinde inleyen, Şarkısını söyleyen solgun Güvercini dinlemeye!
Pastoral bir ortamda yazılan bu uvertür için Brahms bir açıklama yapmamış, herhangi bir trajik konu üzerine olup olmadığını belirtmemiştir... Karanlık Re minör tondaki uvertür, ismine uygun bir havada 4/4'lük ölçüde, fazla çabuk olmayan (Allegro ma non troppo) tempoda başlar... Hafif davul vuruşlarını orkestranın sert akorları izler... Daha sonra minör-majör tonları arasında kararsız kalan yaylı çalgılar, gizemli ana temayı duyurur... Tahta ve madeni üfleme çalgıların da katılımıyla, tüm orkestraya yayılan tema türlü yan temalarla kesintiye uğrar... Önce tahta üfleme ve yaylı çalgılarda, sonra da trombonda beliren yan temaları izleyen daha aydınlık ve sakinleştirici bir motif Fa Majör tonda duyurulur, ancak yetersiz kalır; yine orkestranın sert darbeleriyle kesilir... Orkestra sanki karanlık bir kadere doğru koşar... Ritmik bir enerjiyle süren gelişimde ana tema, trombon motifi, sakin motif ve yan temalar birbiri içine girmiş gibidir... Bir ümit ışığı belirirmiş gibi olursa da, güçle yükselen ana tema eseri sona erdirir...
Bestecinin bu iki eser hakkında 'biri ağlıyor, diğeri gülüyor' dediği anlatılır... Gerçekten de Trajik Uvertür ismine yakışan karanlıkta ve ölümü anımsatan bir havadadır... Bazı uzmanlar Brahms'ın bu eseri, Viyana'daki ünlü Burg Tiyatrosu müdürü Dingelstedt'ın isteği üzerine Goethe'nin Faust temsili için yazdığını öne sürer...
'The Dolly Sisters' (1945)
Irving Cummings
Thomas Arne (12.3.1710 - 1778) - The Masque of Alfred...
bkz: Shakespeare in Bed
Lawrence Durrell - The Alexandria Quartet...
5. Şarkı 'Au Cimetière' (Mezarlıkta) en saydam, en hafif orkestrasyonla işlenendir... Tatlı, ancak biraz soğuk akorlarla, söner gibi çığlıklarla ölünün ardından seslenilir; sesteki adım adım ilerleyiş, eşlikteki değişen armonilerin sürüp gitmesi alışılmamış bir korku, marazî bir büyülenme oluşturur: Bu âşık bir meleğin iç çekişleridir...
Mezarlıkta - Ay Işığı
Üzerinde bir porsuk ağacının,
İnler gibi gölgesinin salındığı
Beyaz mezar taşını biliyor musunuz?
Porsuk ağacının üzerinde beyaz bir güvercin,
Batan güneşte, hüzünlü ve yalnız
Şarkısını söylüyor:
Marazice tatlı bir nağme,
Sizi rahatsız edici
Hem sevimli, hem de uğursuz
Ama daima dinlemek isteyeceğiniz;
Âşık bir meleğin göklere
İlettiği bir nefes gibi.
Sanki yeniden uyanmış ruh
Şarkıyla birlikte ağlıyor
Yerin altında,
Ve unutulmuş olmanın acısıyla
Tıpkı bir güvercin gibi
Yavaşça yakınıyor.
Müziğin kanatları üzerinde
Bir anının yavaşça geri gelişi
Hissediliyor.
Bir gölge, meleksi bir şekil
Titrek bir ışıktan geçiyor
Beyazlar içinde.
Yarı karanlık gecenin güzelleri
Hafif ve tatlı kokularını
Çevreye yayıyor,
Ve hayalet yumuşak bir hareketle
Kollarını uzatarak mırıldanıyor:
Geri geleceksin!
Ah bir daha asla,
Akşam siyah mantosuyla inerken
Mezarın yakınına gitmeyeceğim
Porsuk ağacının tepesinde inleyen,
Şarkısını söyleyen solgun
Güvercini dinlemeye!
'From Beyond the Grave' (1973)
Kevin Connor
Kuzgun Acar - Kafkas Tebeşir Dairesi için Masklar...
Strawberry Fields...
...
Richard Strauss (1864 - 1949)
Nathaniel Hawthorne (1804 - 1864)
Giacomo Meyerbeer (Jacob Liebmann Beer) (1791 – 1864) 'Robert le Diable' (Robert the Devil)
Wilhelm Wien (1864 - 1928)
George Boole (1815 - 1864)
Hermann Minkowski (1864 - 1909)
...
Trajik Uvertür, Re Minör Op.81
Pastoral bir ortamda yazılan bu uvertür için Brahms bir açıklama yapmamış, herhangi bir trajik konu üzerine olup olmadığını belirtmemiştir... Karanlık Re minör tondaki uvertür, ismine uygun bir havada 4/4'lük ölçüde, fazla çabuk olmayan (Allegro ma non troppo) tempoda başlar... Hafif davul vuruşlarını orkestranın sert akorları izler... Daha sonra minör-majör tonları arasında kararsız kalan yaylı çalgılar, gizemli ana temayı duyurur... Tahta ve madeni üfleme çalgıların da katılımıyla, tüm orkestraya yayılan tema türlü yan temalarla kesintiye uğrar... Önce tahta üfleme ve yaylı çalgılarda, sonra da trombonda beliren yan temaları izleyen daha aydınlık ve sakinleştirici bir motif Fa Majör tonda duyurulur, ancak yetersiz kalır; yine orkestranın sert darbeleriyle kesilir... Orkestra sanki karanlık bir kadere doğru koşar... Ritmik bir enerjiyle süren gelişimde ana tema, trombon motifi, sakin motif ve yan temalar birbiri içine girmiş gibidir... Bir ümit ışığı belirirmiş gibi olursa da, güçle yükselen ana tema eseri sona erdirir...
Bestecinin bu iki eser hakkında 'biri ağlıyor, diğeri gülüyor' dediği anlatılır... Gerçekten de Trajik Uvertür ismine yakışan karanlıkta ve ölümü anımsatan bir havadadır... Bazı uzmanlar Brahms'ın bu eseri, Viyana'daki ünlü Burg Tiyatrosu müdürü Dingelstedt'ın isteği üzerine Goethe'nin Faust temsili için yazdığını öne sürer...
...