Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Ümraniye Belediyesi Şiir Yarışması
  • gece20.07.2005 - 23:26

    Kalbim bir çiçektir, gündüzler ölgün;
    Gelin, gelin, onu açın geceler!
    Beni yâdedermiş gibi, bütün gün
    Ötün kulağımda, çın, çın, geceler!

    Geceler çekmeyin benimçin hüzün,
    Gelin siz, ruhumu tenimden süzün;
    Bırakın nâşımı yerde gündüzün,
    Gölgemi alın da kaçın geceler!

    İnsanlar içinde en yalnız insan;
    Düşün, taş duvara başın gömülü!
    Ve kapan sükûta, granitten, taştan,
    Mazgallı bir kale gibi örülü.

    Gözünü tavandan ayırma ki, sen,
    Üşürsün, gölgeni yerde görürsen.
    Dikilir karşına, mumu söndürsen,
    Ölüler içinde en yalnız ölü...

    sesimi alıp da kaybetse rüzgar,
    versem gözlerimi bir sonsuz renge!
    içimde bir mahşer uğultusu var;
    ruhumdur çağıran tenimi cenge

    gözlerim bir kuyu dilim kördüğüm
    bir görünmez alem olsa gördüğüm
    mermer bir kabuğa girip ördüğüm
    kapansam içimden gelen ahenge..

    Necip Fazıl KISAKÜREK

  • beyoğlu20.07.2005 - 14:18

    herşeyimle ben olan,herşeyimle o olduğum yer.gerçek atmosferiyle düşünüldüğünde sevilmemesi imkansız.CENNET

  • azrail20.07.2005 - 14:12

    ilahi azrail sen adamı öldürürsün :)

  • ölüm20.07.2005 - 13:40

    sağ kolum,can dostum..
    hiçbişey beni bezdiremedi ne yaşamak ne de ölüm korkusu.her anlamıyla herşeyi seviyorum ve bu sevgiler içinde ölümün yerini ayrı tutuyorum.o benim sağ kolum,can dostum..