“Beni kuzum Datça’ya gömün Geçin Ankara’yı İstanbul’u! Oralar ağzına kadar dolu Alabildiğine de pahalı, Örneğin Zincirlikuyu’da Bir mezar 750 milyona Burası nispeten ucuzluk Ortada kalma tehlikesi de yok Hayır dua da istemez, Dediğim gibi beni Datça’ya gömün Şu deniz gören mezarlığın orda, Gömü sanıp deşerlerse karışmam ama! ” Can Yücel
Vasiyet
“Beni kuzum Datça’ya gömün
Geçin Ankara’yı İstanbul’u!
Oralar ağzına kadar dolu
Alabildiğine de pahalı,
Örneğin Zincirlikuyu’da
Bir mezar 750 milyona
Burası nispeten ucuzluk
Ortada kalma tehlikesi de yok
Hayır dua da istemez,
Dediğim gibi beni Datça’ya gömün
Şu deniz gören mezarlığın orda,
Gömü sanıp deşerlerse karışmam ama! ”
Can Yücel
Aman! kafiye yapacağım diye bazı şiirlerin her satırı ayrı telden çalıyor.
Afakanlar basıyor :))
Ufuklara açılsın pencereler, baktığın yer kesişme noktaları olsun, ki! Zıtlıkların kesiştiği noktadan çıkar sonuç.
Ata kızı
Aklın tutsak değilse nerede yaşadığının be önemi var.
Ata kızı
Deli dahi:)
İnsanlar deniz gibi, uzaktan masmavi, yakına gelince rengi değişik…
Dedi ki;
Gerçek mi? Düş müsün? Güneşe meftun tenime, cemre düşürdün.
Ata kızı
Bir makinenin ruhsuzca çalışmasından farkın olsun! Sen kalbini geçmişin acı sokaklarında unutmuşsun.
Ata kızı