Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Duyarsız insanlar,hiç beklemedikleri bir anda çökse,yerle bir olup izleri dahi kalmasa,..!!

Kalben teşekkürlerimle,Sevgili Melek .))

Hatırşinaslığın,değerli paylaşımların için..
Sevgiler,selâmlar benden de…

tozu dumana katıp
dörtnala koşan coşku yok !
gözlerin feri sönmüş
sevinçler yok…!
~
çatlamıyor toprakta tohum
kapanmış içine küstüm çiçekleri…
~
günler terzinin ağzındaki
iğne sessizliği
yok gecelerin hükmü…!
~
yolun kenarına bırakılan
emanet kimin ?
adı yok
yolda koyan kim…!?
~
nilüfer&aksu /flu

“Hiç gürbüz
hiç pembe yanaklı
sayfalarımız olmadı mı ? Bizim
biz hiç mavi kalacak bir mevsime
çıkmamış mıydık yorgun yokuşlardan kışın ?
~
Kendiliğinden gelen sözcüklerin misafirliğini
ne çok severdin
nasılsın…?
Bugünlerde ben iyi gibiyim
yorgun gri kaideler arasında
hüzünlü bir yeşilim
ya sen
sen nasılsın ?
Göğsündeki ağrılar nasıl ?
İyi misin…?”
~
Birhan Keskin

“İnsan ilişkileri kendimizi tatmin etmek için değil,kendimizi tanımak içindir. İnsanlar,özellikle gerçek arkadaşlar kendimizi keşfettiğimiz aynalardır.”
~
F.Weekly

“Onca kötülüğün hakimiyet kurduğu bir dünyada,iyi olmayı seçmek bir isyandır.! Birçok insanın sandığı gibi ahmaklık değil.”
~
Mario Levi

“Acıyı tanımak gerekir.Kibrimizi,ukalalığımızı,kayıtsızlığımızı giderir acı.”
~
Alev Alatlı
~

Allah rahmet eylesin…

“Kimi öylece bekler,kimisi sabırsızlıkla bekler.Ama çok az kişi sabrının içindeki doğru tavırla,severek bekler.Kavuşmak sancılı bir süreç,beklerken kendini.”
~
nilüfer&aksu

…çöle düştüğümüzde kendimizi kaybolmuş, verimsiz ve çorak hissederiz.Kurtulmak için şifalar,eğlenceler,hedefler,seraplar uydururuz.
.
“Akılsızlık etmeyin” diye yazar,Estes. “Size hangi ışıltılı şehri vadederse etsinler,kendi çölünüzü yürümekten asla vazgeçmeyin.”
.
Çünkü ilk beş yüz kilometrede hiçbir şey göremesek bile,beş yüz birinci kilometrede bizi bekleyen ev muhakkak orada olacaktır.
.
“O son zahmetli kilometreyi kat edin.”
.
Jung,beklemeye tahammülü kalmadığını söylediğinde ruhu,atacağı her adımın onu kendisinden uzaklaştıracağını söyler. “Sen, hedeflerle ve isteklerle dolusun.Oysa çöle düşen,önce hedeflerinden arınmalı.”
.
Bazen yaralarımıza, yasımıza,yükümüze bakmadan,yalnızca verimsiz bir şekilde beklemek bizi suçlulukla boğuyor diye telaşla kendimize hedefler buluruz.
.
Oysa tek yapmamız gereken basit bir şekilde beklemek ve derinlerimizi dinlemektir.
.
Çünkü,çölü güzel yapan,içerlerde bir yerlerde bizi yeniden canlı kılacak o kuyuyu gizlemesidir.


~
Huzursuzbeyin/BekleyeninÖdülü

Jung “Çöl günleri” dediği,kendini çorak verimsiz ve kaybolmuş hissettiği bir dönemde yaratıcı gücü yeniden hissedebilmek için kendi ruhuna yazmaya başlar. Ama ne söyleyeceğini bilemez.
.
“Bir dost geldiğinde,ne almak için gelirsin.” Diye,sorar ruhu
.
“Yakınlık” diye yanıtlar,Jung “Ama sabrım az,kendimden umudu kestim.
.
“Annesine yakınan bir çocuk gibi konuşuyorsun.” Diye yanıtlar ruhu. “Ama ben senin annen değilim.”
.
Jung,benliğinin neden çoraklaşıp,çöle dönüştüğünü irdelemeye başlayınca,ruhu susturur onu. “Sadece bekle.”
.
Eski dervişler çölde şeytanlarıyla savaşırdı. Oysa Modern insan kaybolmuş hissettiğinde bekleyişle savaşmak zorundaydı.
.
“Sabrın nerede? Bekleyemiyor musun ? Her şey olmuş ve tamamlanmış, olarak kucağına mı düşmeli.?” Diye kızar ruhu.
.
“Işığın bize nereden geleceğini önceden bilmeyi isteyerek haddini aşmıyor musun.?”
.
“Çöl özgürlüğün nimeti ve lanetidir.”