Kültür Sanat Edebiyat Şiir

... neşemi kaybettim.

nerede düşürdüm,
bir yerde mi unuttum,
biri giderken mi götürdü.
bilmiyorum.

ama onsuz her şey çok dramatik.
çıkmayan bir leke
ağlatıyordu beni
az kalsın.

DAMİAN MARLEY - RİHANNA - EGUAL RİGHTS ..

?si=SasfVQEsNQF33P7r

Savaş Uyarı Sinyali ..

İnkârcılar, Kur’an-ı Kerim’in kalplere etki eden gücünü çok iyi biliyorlardı.Onun okunmasını ve dinlenmesini engellemek için her yolu denediler.Kendi aralarında, "O okunurken gürültü yapın, bağırın" diye fısıldaştılar.Maksatları, ilahi mesajın sesini bastırmak ve hakikati örtbas etmekti.Ancak ne yapsalar da Allah’ın nurunu ve kelamını söndüremediler.Bu ayet, batılın haktan ve doğrudan ne kadar korktuğunu gösterir.Gürültü çıkarmak, delili ve söyleyecek sözü olmayanların çaresizliğidir.Müminlere düşen ise Kur’an okunduğunda tam tersine derin bir saygıyla susmaktır.Ayetin de hatırlattığı gibi, ilahi kelama kulak vermek rahmetin anahtarıdır.

Fussilet Suresi



Bakara Suresi 171. ayetin konusu, taklitçiliğin insanı düşürdüğü acı durumu ve hakikate karşı sergilenen bilinçsiz direnci gözler önüne sermektir. Bu önemli konuyu ele alan 10 satırlık yazı:Ayetin özü, atalarından gördüklerini körü körüne takip edenlerin zihni körlüğüdür.İnkârcılar, akıllarını kullanmak yerine geçmişin yanlış inançlarına zincirlenmişlerdir.Kendilerine rehberlik etmek isteyen peygambere karşı tamamen kulaklarını tıkarlar.Bu durum, onları insanî vasıflardan uzaklaştırıp sürü psikolojisine iter.Çobanın peşinden giden ama ne dediğini anlamayan bir hayvan topluluğuna dönerler.Duydukları ses, onlar için manasız bir gürültü ve kuru bir bağırtıdan ibarettir.Ayet; doğruyu aramayan, sorgulamayan ve körü körüne biat edenleri açıkça yerer.İnsanı hayvandan ayıran en büyük farkın akıl ve idrak olduğunu hatırlatır.Zihinsel körlük, insanı hakikatin ışığından mahrum bırakan en büyük tehlikedir.Sonuç olarak Kur'an, insanlığı taklitçiliği bırakıp rehberiyle bağ kurmaya çağırır.

5- Dikkat edin! Görmüyor musunuz, onlar düşmanlıklarını gizlemek için göğüslerini
çeviriyorlar. İyi bilin ki, onlar örtülerine bürünürlerken, neyi gizleyip, neyi açığa vurduklarını
Allah biliyor. Muhakkak ki Allah, gönülde gizlenenleri de bilir.
6- Yeryüzünde rızkı Allah'a ait olmayan hiçbir canlı yoktur. O, onların karar kıldıkları yerleri
de, emaneten durdukları yerleri de bilir. Onların hepsi apaçık bir kitaptadır.
7- O, öyle bir Allah'dır ki, hanginizin daha güzel amel işleyeceğini imtihan etmek için gökleri
ve yeri altı günde yarattı. Arşı da su üstündeydi. Onlara "öldükten sonra tekrar dirileceksiniz"
dersen, o kâfirler de kesinlikle sana: " Bu apaçık bir sihirden başka birşey değildir."
diyecekler.
8- Ve eğer bunlardan bir kısmının göreceği azabı belli bir süreye kadar erteleyecek olursak, o
zaman da "onu engelleyen nedir ki?" diyecekler. İyi bilin ki, o azap onlara geldiği gün
kendilerinden geri çevrilecek değildir. Ve o alay ettikleri şey kendilerini kuşatmış olacaktır.
9- Ve şayet insana tarafımızdan bir rahmet tattırır, sonra da onu kendisinden geri alırsak,
şüphesiz o ümitsiz ve nankör bir kimse olur.
10- Ve şayet ona dokunan bir sıkıntıdan sonra bir nimet tattırırsak, "Artık benden bütün
kötülükler silinip gitti." der, mutlaka böbürlenir ve şımarır.
11- Ancak (her iki halde de) sabır gösterip iyi ameller işleyenler müstesnadır. İşte onlara bir
mağfiret ve büyük bir mükafat vardır.
12- (Ey Resulüm!) Şimdi belki sen, "Ona bir hazine indirilse, ya da beraberinde bir melek
gezip dolaşsa ya!" diyorlar diye sana vahyolunan vahyin bir kısmını terkedecek olursun ve
bundan dolayı da göğsün daralır. Sen yalnızca bir uyarıcısın. Allah ise her şeye vekildir.
13- Yoksa "onu kendi uydurdu" mu diyorlar? O halde sen de onlara de ki: "Haydi siz de onun
gibi uydurulmuş on sûre getirin. Allah'dan başka çağırabileceğiniz kim varsa onları da
yardıma çağırın. Eğer doğru söylüyorsanız" (bunu yaparsınız).
14- Yok eğer bunun üzerine size cevap vermedilerse, artık bilin ki, bu Kur'ân ancak Allah'ın
ilmiyle indirilmiştir. O'ndan başka ilâh yoktur. Artık müslüman oluyorsunuz, değil mi?
15- Her kim dünya hayatını ve güzelliklerini isterse biz onlara amellerinin karşılığını orada
tamamen öderiz. Bu hususta kendilerine bir densizlik yapılmaz.
16- Fakat onlar öyle kimselerdir ki, ahirette kendilerine ateşten başka bir şey yoktur.
İşledikleri şeyler orada boşuna gitmiştir. Zaten bütün yaptıkları da batıldır.
17- O dünyayı isteyenler, hiç Rabbinden açık bir belge üzere olan kimse gibi midir? O belgeyi
yine Allah'dan gelen bir şahid olarak Kur'ân izliyor, ondan önce de bir rehber ve rahmet olan
kitap, Musa'nın kitabı yine onu destekliyor. Böyle olanlar Kur'ân'a inanırlar. Hangi hizipten
olursa olsun kim onu inkâr ederse, ona vaad edilen yer ateştir. İşte bütün bunlardan dolayı sen
de bu Kur'ân'dan şüphe içinde olma. Kesinlikle o haktır, Rabbindendir. Fakat insanların çoğu
iman etmezler.
18- Üstelik bir yalanı Allah'a iftira edenden daha zalim kim olabilir? Bunlar Rablerinin
huzuruna arzolunacaklar, şahitler de şöyle diyecekler: "İşte bunlar Rablerine karşı yalan
söyleyenlerdir". İyi bilin ki: Allah'ın laneti zalimlerin üzerinedir.
19- Onlar ki, Allah yolundan döndürmeye çalışırlar ve o yolu eğri büğrü yapmak isterler.
Üstelik onlar, evet onlar ahirete de inanmazlar.
20- Onlar yeryüzünde (herkesi) yıldıracak değillerdir. Kendilerini koruyacak Allah'dan başka
kimseleri de yoktur. Onların azabı kat kat olacaktır. Üstelik onlar hakkı işitmeye tahammül
edemiyorlardı ve de görmüyorlardı.

Hud Suresi

6- Bir de: "Ey Rabbimiz! Hesap gününden önce bizim azabdan payımızı acele ver" dediler.
17- Şimdi sen onların dediklerine sabret de kuvvetli kulumuz Davud'u hatırla. Çünkü o, zikir
ve tesbih ile bize yönelmişti.
18- Biz, dağları onun emrine vermiştik. Akşam-sabah onunla birlikte tesbih ederlerdi.
19- Kuşları da toplu olarak onun emrine vermiştik. Hepsi de ona uyarak zikir ve tesbih
ederlerdi.
20- Biz onun mülkünü kuvvetlendirmiş ve kendisine hikmet ve hakkı batıldan ayırt etme
kabiliyeti vermiştik.
21- Bir de davacıların kıssası geldi mi sana? Hani surdan aşarak mihraba ulaşmışlardı.
22- Davud'un yanına giriverdiler de onlardan telaşe düştü. Ona "Korkma!" dediler, biz iki
davacıyız. Birimiz, birimize haksızlık etti. Şimdi sen aramızda hak ile hüküm ver ve aşırı
gitme de bizi doğru yolun ortasına çıkar.
23- Biri: "İşte bu benim kardeşim. Onun doksan dokuz dişi koyunu var, benim ise bir tek dişi
koyunum var. Böyle iken: Onu da bana ver, dedi ve tartışmada beni yendi" diye anlattı.
24- Davud dedi ki: "Doğrusu senin bir koyununu kendi koyunlarına katmak istemesiyle sana
zulmetmiştir. Gerçekten bir cemiyette yaşayanların çoğu mutlaka birbirlerine haksızlık
ediyorlar. Ancak iman edip de salih amel işleyenler başka. Ama onlar da pek az." Davud,
bizim kendisini imtihan ettiğimizi sanmıştı. Hemen Rabbinden mağfiret diledi, rüku
ederek yere kapandı, tevbe ile Allah'a yöneldi.
25- Biz de o zannettiği şeyi kendisine bağışladık. Şüphesiz yanımızda onun bir yakınlığı ve
güzel bir dönüş yeri vardır.
26- Ey Davud! Gerçekten biz seni yeryüzünde bir halife yaptık. Artık insanlar arasında hak ile
hüküm ver. Keyfe, arzuya uyma ki, seni Allah yolundan saptırmasın. Çünkü Allah yolundan
sapanlar, hesap gününü unuttukları için kendilerine çok şiddetli bir azab vardır.
27- Hem o göğü, yeri ve aralarındakileri biz boşuna yaratmadık. O, kâfirlerin zannıdır. Onun
için vay ateşe girecek olan kâfirlerin haline!
28- Yoksa, iman edip de salih amel işleyenleri biz, o yeryüzündeki bozguncular gibi yapar
mıyız? Yoksa o takva sahiplerini azgın günahkarlar gibi yapar mıyız?
29- Bu, sana indirdiğimiz mübarek bir kitaptır ki, insanlar onun âyetlerini düşünsünler ve
temiz akıl sahipleri ibret alsınlar.
30- Bir de Davud'a Süleyman'ı bahşettik. Süleyman ne güzel kuldu. Çünkü o seslice tesbih
edip Allah'a yönelirdi.
31- Hani kendisine bir zaman akşam üstü iyi cins ve rahvan atlar gösterilmişti.
32- "Ben, dedi, at sevgisini, Rabbimi anmaktan ötürü tercih ettim." Nihayet atlar perdenin
arkasına gizlendi.
33- "Geri getirin onları bana!" dedi ve artık onların bacaklarını, boyunlarını silmeye başladı.
34- Andolsun ki Süleyman'ı imtihan da ettik ve tahtının üzerine bir ceset bıraktık. Sonra
tekrar tevbe ile önceki haline döndü.
35- Süleyman: "Ey Rabbim! Beni bağışla ve bana öyle bir mülk ihsan et ki, ardımdan hiç
kimseye yaraşmasın. Şüphesiz, bütün dilekleri veren sensin." dedi.
36- Bunun üzerine biz rüzgarı onun emrine verdik. Onun emriyle istediği yere yumuşacık
akardı.
37- Dalgıç ve yapı ustası şeytanları da.
38- Ve daha diğerlerini de zincirlerde bağlı olarak (Onun emrine verdik).
39- "İşte bu, bizim ihsanımızdır. Artık sen dilersen başkalarına ver veya verme. Bundan
hesaba çekilmeyeceksin" dedik.
40- Şüphesiz ki ona huzurumuzda bir yakınlık ve güzel bir makam vardır.
41- Kulumuz Eyyub'u da an. Bir zaman o, Rabbine şöyle nida etmişti: "Meşakkat ve acı ile
bana şeytan dokundu."

SAD SURESİ

İyi ki vanilya kremalı portakal çiçeği keki yapmadım.

Güneşi nereye kaçırdın
söyle de pılımızı pırtımızı toplayıp
oraya göçelim.
karanlıklardan değil
uykuya dalmaktan
sensizliğe alışmaktan
kışa karışmaktan
bir avuç aydınlık için
yanmaktan korkuyor yüreğim

senin ruhun nasıl?