Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Tuna Kafkas 22.02.2026 - 23:46

ah;
aşk…,
yüreklerimizin buzulunda,
kızakla kayan bir çocuğun,
hırkasına sakladığı çekiç ile kırmasıydı buzu…,

ve kulaç attık farklı iklimlerin soğuğuna ve,
şimdi titriyoruz tir\tir, ayrılık deyince...,
ki ayrılık,
yüzümün atlasına sinen,
çam kokusu ile,
kar tebessümleriydi…,

bu son sözümüz olsun varsın,
tamam dedik,
bitsin…,
söz verelim peki,
orta mescid kıraathanesinin,
ikramı kabul görmez bir fincan kahvesinin hatırsızlığına…,

peki ve bir peki daha,
öyle duruyorum karşında,
tamamlanmamış bir sapak çayevi heykeli gibi,
öyle duruyorum,
taş kesilmiş bir taş bağırlı gibi,

bir martı leş niyetine didikliyor kalbimi ve
goncalarındaki hakikate aklımın ermediği,
bir gül bahçesi soluyordu sanki kalbimde…,

ve işittik,
/tamam mı
dedi…,
gaiplerden bir sesti,
duyduk…;
sol yanım liğme liğme,
alıp bir morg masasının üstüne attım
öylece attım solumu; soluğumu,
rayından fırlamış bir tren kadar
şaşkındım,
etrafa saçılan eşyalar gibi,
anlamsızdım,

içimin çatlağından sızan korku,
aklımın tavanından yüreğime damlıyor;
küfff kokusu,
nem kokusu,
ölülü masada sol yanım,
zuhûratın tâbisi tel örgümüzdeki,
parçalarımı topluyorum…,

bir martının gözlerini oyup,
çıkmış gözlerinin yuvalarına,
iki okyanus bilye yerleştiriyorum,
öylece…;

bir kardan adama havuçtan burun yapar gibi,
musafahasız,
böyle hazin, noksan ve tamamlanmamış,
tek kelime edemezken sükûtuna,
ve o buz gibi masada,
sol yanım ezik bir gül gibi ağlarken,
böylece,

Yitikler Sokağı 09.01.2019 - 08:55

Burada kışlar genellikle çok uzun, soğuk ve karanlıktır. İtiraf etmeliyim ki yılın bu zamanlarında enerjimi korumak benim için bir hayli zor oluyor. Özellikle geçen kış benim için daha zor oldu. Sürekli hastalandım, donuyordum ve pes etmek üzereydim. Şimdi aylardan Aralık ve kış zemheri adıyla yine burada. Bu kez farklı olsun, Kış benim enerjimi ve mutluluğumu almasın istiyorum.
Başarabilmek için bir yol keşfettim. Onunla yüzleşeceğim, onu hissedeceğim ve ona karşı olan düşünce tarzımı değiştireceğim. Kısacası düşmanım olarak görmek yerine arkadaşım olarak hissetmek istiyorum kışı.
Sanki birini kıskanıyorum ve bu duygu beni içimden kemiriyor. Ve gerçekten iyileşmenin tek yolunun kıskandığım kişiye kadar yürümek olduğunu fark ettim."Kış'a" Dürüstçe. Gerçekte ona ne kadar hayran olduğumu ve onun ne kadar harika göründüğünü söyledim. Kelimelerin ağzımdan çıktığı saniye artık özgürdüm. Kış beni kontrol etmekten ve aşağıya çekmekten vazgeçti.

Bay Grey 08.12.2006 - 01:43

Buz devri...
Buz devri, erime başlıyor...