Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Sevgi her derde deva, sevmek ise bedeva,
Düşmanlık kahır minnet, onlardan gelir bela.
Allah var etti bizi, Âdem ile Havvadan,
Sevgi en büyük servet, vaz geçme asla ondan.

Evet, dostlar gelin biz, hep beraber olalım,

Sana gider iken, yollar aheste,
Sıkışıp kalmışım, sanki kafeste,
Senin aşkın ile, yer gök dilbeste,
Ben senin aşkına, düş olamadım.

Faniden yüzümü, dönemedim ben,

Müsebbip olmazsa sebep yetersiz,
Her soru içinde, bin bir cevap var.
İstersen her şeyi, bir birine kar,
Her soru içinde, bin bir cevap var.

Öğrenmenin yaşı, başı olamaz,

Marifet maddede olsaydı,
cismi büyük olanların cirmi de büyük olurdu!

Hâlbuki maddenin münasebeti,
temas edebildiği ve ulaşabildiği alan ile sınırlı olmakla beraber,
maddeyi ve maddenin, katı sıvı ve gaz hallerini aşanlar için sirayet alanına sınır tayin edilemiyor.

Ülkem yanar, alev alev.
Söndürecek suyumuz yok.
Su yok sözü bir bahane.
Söndürmeye gönlümüz yok.

Yollar bir değil ki, meçhul ve sonsuz,
Zorlu ve zorunlu, insan umutsuz.
Emir haktan gelmiş geri kalınmaz.
Bu yollar unutma, mürşitsiz olmaz.

Derdini bilene, bulunur derman,

Odak,
Âlem çemberine,
Zikir cümle dillerine,
Medine’nin güllerine,

Selam olsun,

Başta insan olmak üzere,
tüm yaratıklar ile uyum içinde,
saygı esasları dâhilinde yaşamanın adı olan Güzel Ahlaktır.

Yoksa her insan dünya coğrafyasının herhangi bir yerinde tertemiz duygular, mükemmel yetenekler ile donanımlı bir şekilde hayata merhaba der.

Geldi geçti nicesi, her nesneden yücesi,
Gönüllere nur serpti, yazılan aşk hecesi.
Sevgiden mahrum günüm, bana azap gecesi.
Aşkla sevdayla dolu, günlere, selam olsun.

Yüreğim de aşk dolu, yok ona bir sevgili,

Ayrılığı üçe böldüm,
Ortaya gönlümü koydum.
Hasretiyle içler yakan,
Ateşinde lezzet buldum.

Ayırır yarini yardan,