Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Halime acıyıp, aşk merhemini,
Sürerek yaramı kanatmışsın vay.
Yüreğimden gelen, ecel terini,
Silme sakın onu, her yanıma yay.

Sırlarıma neşter, vururcasına,

Yollar hep kıvrım, kıvrım, bilinmez nerde biter,
Sayısı sonsuzsa da, her yol Allah’a gider.

Dünyayı ak sütünün
ak iklimi ile aydınlatan analar!

Her anınız mutlu,
her gününüz kutlu olsun.

Bu anlamsız kavganın varmıdır bir mantığı?
Kardeşin kardeşini, hırs yüzünden sattığı.

Mü-min mü-mine kinli, düşman bayram ediyor.
Bir asırdır kurulan, hayaller son buluyor.

Gönül sahilsiz umman, ondan sırlar sezeriz.
Esma bahçelerinden, aşk gülleri dereriz.
Hak zatına arşı kıldı, tecelli etti cemal.
Aşk iksiri karıldı, muhabbet buldu kemal.

Aşkı mutlakla geçti, kendinden arzu sema,

Allah’ın Resulü, ümmetine şöyle der.
“Men amene bil kader, emine minel keder.”(*)

Madem mülk Allah’ındır.
Tüm varlık O’nun mülkü, her hadise Ondandır.

Dünya iki kapılı bir han.
İster kul ol ister kamuya sultan.
Sana da bir gün, hesap soracaktır yeri göğü yaratan.

Gurura kapılma.
Kibrine esir olma.

DİKKAT! ..
Sen, bu gün ÖLEBİLİRSİN! ..

Ne o,
Şaşırdın mı? ..

Zerreler ve kürreler,
Hep dağlar ve dereler,
Birlikte zikrederler.
Lailaheillallah.

Pası siler gönülden,

Aksın gözyaşlarım, can pınarımdan,
Umudum kalmadı, dünden, yarından,

Gurbet zor bir dertmiş, gariplik acı,
Hak dosta vuslattır, hasret ilacı,