Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Bak kainat uyanık, Yüce Rabbe niyazda,
Yerde gökte ne varsa, hep beraber namazda.

Ey beşer nedir halin, ne diye gaflettesin,
Mahlukat zikrederken, sen hangi sevdadasın.

Ey bükülmeyen bel, eğilmeyen baş.
Sen, minada şeytana atılan bir taş.
Garibe yoldaş ol, mazluma gardaş.
Dertlenmeden, kâmil insan olunmaz.

Unutma garipler, yolunu gözler,

Yandı canım aşkı Hakla, inlerim leylü nehar.
Dünü günüm, bitti artık, oldu aşk, derdiyle zar.
Bilmezem tükendi artık, varmıdır kar-u zarar.
Yandı canım aşkı Hakla, inlerim leylü nehar.

Dünya, ukba, bilmem nedir, aynımda oldu heba,

Düşünmek lazım!
Ama neyi ne zaman nereye kadar düşünülmesini bilmekte düşünmek kadar önemli bir bilgi olsa gerek.

Amaç, hedef ve sınırı belirlenmeden düşünülen şeyler insana dert ve sıkıntı vermenin dışında bir şey kazandırmayacağı gibi, sahibini umutsuzluğa düşürmekten başka bir işe yaramaz.

İnsan olarak doğru düşünmeyi becerebilseydik, hayatı kendimize zindan edermiydik?

Bu anlamsız kavganın varmıdır bir mantığı?
Kardeşin kardeşini, hırs yüzünden sattığı.

Mü-min mü-mine kinli, düşman bayram ediyor.
Bir asırdır kurulan, hayaller son buluyor.

Gönül sahilsiz umman, ondan sırlar sezeriz.
Esma bahçelerinden, aşk gülleri dereriz.
Hak zatına arşı kıldı, tecelli etti cemal.
Aşk iksiri karıldı, muhabbet buldu kemal.

Aşkı mutlakla geçti, kendinden arzu sema,

Allah’ın Resulü, ümmetine şöyle der.
“Men amene bil kader, emine minel keder.”(*)

Madem mülk Allah’ındır.
Tüm varlık O’nun mülkü, her hadise Ondandır.

DİKKAT! ..
Sen, bu gün ÖLEBİLİRSİN! ..

Ne o,
Şaşırdın mı? ..

Aksın gözyaşlarım, can pınarımdan,
Umudum kalmadı, dünden, yarından,

Gurbet zor bir dertmiş, gariplik acı,
Hak dosta vuslattır, hasret ilacı,

Zerreler ve kürreler,
Hep dağlar ve dereler,
Birlikte zikrederler.
Lailaheillallah.

Pası siler gönülden,