Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Ramazan! ..
Dertlerin unutularak,
dertlilerin derdine derman arama ayı.

Ramazan! ..
Nefsinin basit zevklerini terk ederek,

Şehit torunları, sana emanet,
Sahip çık onlara, etme ihanet,
Başında dönüyor, nice melanet,
Asımın neslini, yaşatmak gerek.

Çanakkale kutsal ruhta şahlanış,

Bu gün de yine geçti,
Sana hasretim.
Ağlamak istedim.
Taa yüreğimden.

Rüyalar,

Her şey O’nu anlatır, O’nu haykırmaktadır,
Nefsine mağlup olan, ateşe koşmaktadır.
Hayat denen mevhuma, hiç boşuna sarılma,
Yalan bir rüya gibi, seni aldatmaktadır.

Sermaye-i ömrü, talan eyledim.
Bitti ömür, ben ne hata eyledim.
Zalim nefsi, gaflet ile besledim.
Gözüme perdeyi, çektim çekeli.

Bilmedim bu yolun, bir sonu varmış.

Sarsıldı saltanatı, anarşinin terörün,
Daha neler yapacak, hele sabredin görün,
Ne tuzaklar kuracak, sunacak bu pazara,
Daha ne fidanları, sokacaklar mezara.

İşçiyi, talebeyi, kışkırtıp sokaklarda,

Güneş göğe yükselsin, varsın körler görmesin,
Sen haklı olmaya bak, kıskananlar bilmesin.

Kervan yürür durmadan, yollara takılmadan,
Seni seçmiş yüce Hak, kimselere sormadan.

Gönlümün Sultanı, Uğurlar olsun.
Yattığın Kabrin de, nurlarla dolsun.

Birlikte yaşadık nice bir zaman.
Kader dedik ecel vermedi aman.

Başından geçerken, bunca musibet,
Neden niçin deyip, etmedin hayret.
Görmez misin seni, bekliyor gurbet.
Hasrete bir tedbiri aldın mı gönül.

Acizsin belanın, derdin önünde,

Yücelere çıkıp seyran edersin.
Kendini ne sandın biçare GÖNÜL.
Ecel yokmuş gibi gezip tozarsın,
Kendini ne sandın, divane GÖNÜL.

Dün yok oldu, yarın, var mı düşünme,