Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

İçinde yaşadığın toplumun moral değerlerine saygılı ol.
Adet, gelenek ve görenekleri yaşamına ve mantığına uymasa da, takipçilerine karşı, sert ve kırıcı muhalefet etme. Dini inançlarına, ahlak anlayışına, insanlık onuruna ters düşecek, küçük düşürücü çirkin davranışlardan sakın.


............ EY DOST

Kendi adıma söyleyecek olursam.
Ben bahanelerimden tatmin olmuş değilim ki, yeri göğü benim için yaratıp istifademe sunanın, her şeyi gizlisi ve aşikârıyla bilen ve gören Allah’ta tatmin olsun ve dikkate alsın.

.............BAHANELER

Muhabbetini his ettirmek üzere vermiş olduğu SONSUZ NİMETLERİNE BEDEL, içinden gele gele bir şükür bile edemeyen NADANLARIN NARDAN BAŞKA GİDECEKLERİ YER Mİ VAR?

İnanç fıtri (doğal) bir ihtiyaç olduğu gibi hayata anlam kazandıran insani boyuttur.

Akıl ile varlık ve olaylar arasında kurulan münasebet, inkârı imkânsız kılar.

İnkâr;
İnancın insanı ıslah ve terbiye eden sorumluluklarından kaçmak ve kurtulmak isteyen, rahat düşkünü, lezzet tiryakisi, zayıf iradeli insanların, ilahi iradeye isyan sonucu içine düştükleri ruhsal panik.

Yoksun ya…
Yokluğun yüreğime dert.
İçimde hasret,
Olur.

Sensizim ya…

Gönül bağın, güller ile Gülşense?
Şeyda bülbül, kovsan bile ayrılmaz.
İman kal-an, tefekkürle güçlense,
Hain şeytan bomba vursa sarsılmaz.

Çemanzar ol, koyun kuzun meleşsin,

Ayları yıllara, bağladım bir, bir,
Bu yolun sonunda, görünür kabir,
Bir bilen varmı ki, bu hayat nedir?
Gelene gidene, sordum bir ömür.

Gecesi gündüzü, gelir peş peşe,

Geceler,
Sırlara açılan kapı.
Aydınlık,
Sırları örten bir çatı.

İnsan,

Hayat bu bir ömür, sanki bir nöbet,
Gölgeler karanlık, veriyor heybet,
Elden ne gelir ki, istersen kahret,
Umutsuz insana, ancak şaşarım.

Mevsimler dönüyor, yaz ve kışıyla,

Her şey gönlünde matvidir, cihanlarda sende pinhan,
Hilkatine bir nazar kıl, bil ki her şey sende nihan.

Sen öyle bir sultansın ki, cihan emrine amade,
Senin gizli değerini, edemez hiç bir şey ifade.

Zamanın üstüne, varsam da gülüm,
Ne yazık elimden, alandır ölüm.

Ölürüm inan ki, yine beklerim.
Kavuşmak mahşere, kalsa da gülüm.