Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Hayat bu bir ömür, sanki bir nöbet,
Gölgeler karanlık, veriyor heybet,
Elden ne gelir ki, istersen kahret,
Umutsuz insana, ancak şaşarım.

Mevsimler dönüyor, yaz ve kışıyla,

Yoksun ya…
Yokluğun yüreğime dert.
İçimde hasret,
Olur.

Sensizim ya…

Ayları yıllara, bağladım bir, bir,
Bu yolun sonunda, görünür kabir,
Bir bilen varmı ki, bu hayat nedir?
Gelene gidene, sordum bir ömür.

Gecesi gündüzü, gelir peş peşe,

Gönül bağın, güller ile Gülşense?
Şeyda bülbül, kovsan bile ayrılmaz.
İman kal-an, tefekkürle güçlense,
Hain şeytan bomba vursa sarsılmaz.

Çemanzar ol, koyun kuzun meleşsin,

Geri kalmışlığımızı dindarlığımıza ve kur-an kültürümüze bağlayan aklı evvel bir arkadaşa yazdığım cevabi 2. şiirimdir.

NEDEN SAYDIN SEN YERİNDE

Geri kaldığımız zamana, ne olur biraz iyi bak.
Geri kalmışlığı Kur-ana, fatura etmek değil hak.

Hayat neydi ki,
Her yerde rastlanan,
Amaç neydi,
Şu yaşamdan beklenen.

Dağda, denizde,

Yeniden doğmak için
Giriyorsan toprağa,
Ne gam.

Sonsuza yelken açıyorsan
O an.

Ne güzeldir Allah’ım, Rızana erebilmek,
Kulluğun şerefini, kalbinde duyabilmek.
Vahdet şarabın içip, terk edip masivayı,
Aşkınla sarhoş olup, ummana dalabilmek

Ne izzettir Allah’ım, emrine uyabilmek

Müjdeler olsun tüm insanlığa,
Zaman dayandı artık beklenen altın çağa.

Simyacı paslı demiri altın edecek iksiri buldu.
Ruhları yoran dünya denizinin azgın dalgaları duruldu.

Miraç Başımıza taç,
Etme Allahım Muhtaç.
Mü-min günahlardan kaç,
Allaha elleri aç.

Mirac Peygamber yolu,