Alışık değilim özel günleri kutlamaya,
Hem,bir sürü özel gün var:
Doğum günü, kadınlar günü,
Babalar günü, anneler günü...
Diyordu,
Güzel gözlü bir anne...
Gamzelerinde kayboluyorum,
Işıl Işıl gözlerinde eriyorum.
Bakışların,
Bütün ruhuma aşina.
Sesindeki o tını,
Beni kendime getiriyor.
Geceden bir adım ötede dur!
Elinde bir demet hüzün gülleri,
Kökleri yüreğimde…
Çiçekleri göz bebeğim de…
Gözyaşlarımla suladığım,
Acılarla budadığım,
Sen sevdin mi ki beni?
Yollar tanıdık yürüyorum
Bir yerden sonra
Ayaklarıma hükmüm geçmiyor
Tökezliyorum
Çöküyorum olduğum yere
Buğulu bir günün eşliğinde,
Sen,
Gözlerimin,
Hülya’sını süsledin,
Peri çiçekleri açmış,
Bebek yüzünde…
Bir tek farkımız var, gökyüzünden...
Severiz, yanarız, kavruluruz
İçin için...
Saman alevi gibi..
Sesimiz çıkmaz ki bizim...
Gök derdini taşıyamaz,
Şimdilerde içimde,
Dayanılmaz bir ağırlık var.
Duyumsuyorum,
İçime,
Dolup dolup geriye boşalan,
Bir türlü,
Dünya dönüyorsa eğer,
Gün her sabah ışıyorsa ,
Dağların ardından...
Ve yağmurlar,
Silip süpürüyorsa tüm pislikleri,
Onların yüzünden mi ?
Acılı içtim o günleri.
Her geceme tek tek,
Ufacık bir mavi kattım.
Büyüttüm mavilikleri,
Gökyüzüne bıraktım.
Düşlerimi kurtardım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!