Murat Demir Şiirleri - Şair Murat Demir

Dertlerim bin oldu daha dün birken
Bak ne hale geldi başım dimdikken
Kralına bile yenilmem derken
Bir sevda ki tutup toz etti beni

Yaşayıp giderken eyde ehçede

Uğranmayan sokak olmaktan ise
Kutuplarda buz olmayı yeğlerim
Bir aşk için hergün solmaktan ise
Boz kırlarda toz olmayı yeğlerim

Düştüğünü derinlerden derine

Kapılıp rengine devri alemin
Yitirdim ömrümü körü körüne
İçine düştükçe derdin elemin
Bitirdim ömrümü körü körüne

Yıllardır bir olup alacaklımla

İmkânı yok konuşmanın
Gelip sana kavuşmanın
Ben yine de buluşmanın
Yoluna düştüm yoluna

Değil sevda tokluğunun

Mekanın olmadan divane serde
Razıydım düşseydim çekilmez derde
Keşke ölseydimde bir meçhül yerde
Senin hasretinle kavrulmasaydım

Kavrulmasaydım kavrulmasaydım

Kar bassa da içimi temmuzun sıcağında
Bir sevda boranının yanarım ocağında
Namerdim üzülürsem ölsem de kucağında
Yeter ki bir saniye eli elimde olsun

Elin başkasına değdi
Başımı yerlere eğdi
Benden istediğin neydi
Neydi, neydi be canım

Yaptıkların bir son bulsun

Bu rüzgârın karşısında
Sallanmayan dal mı kalır
Hüzün hicran çarşısında
Dile nispet bal mı kalır

Her şey biterken bir anda

Tipi boran başım eğdi
Kanatlarım yere değdi
Deli gönül yükseklerden
Uçmak senin neyineydi

Gözün aydın düştün işte

Doldurdu içime dert yığın yığın
Her yerde her zaman her gayrılığın
Şimdi bu saatte bu ayrılığın
Neyini hayıra yorayım gönül

Söyle bana senin bu muydu azın