Bağlamamın teli paslı
Bir kız gördüm gönlü yaslı
Anladım ki işin aslı
O’na biri bakmış gitmiş
Yüreğini teltelleyip
Hiç ben beni bu kadar
Yalnız hissetmemiştim
Başkasının yüzünden
Dirilip ölmemiştim
Gözün aydın sayende
Yanıyor yüreğim acım canımda
Arıyor gözlerim yoksun yanımda
Kumunu kavuran çöl sıcağında
Hasretin içimi yaktı bu gece
Odam kapkaranlık çemberimse dar
Öğrende gel bilmiyorsan
Gönül verme görmuyorsan
Kapım açık içeriye
Neden geldin girmiyorsan
Dolu gibi yağacaksan
İkidebir rotasından çıkan yar
Huzuruma dertlerini yıkan yar
Sıkıldıkça, boğzımı sıkan yar
Yeter artık vur tekmeyi sehpaya
Bana her an haram eden gülüşü
İçimdeki çocuktu, sana inanan, kanan
İçimdeki çocuktu, sana baktıkça, yanan
İçimdeki çocuktu, seni yandıkça anan
Ya bir de ben olsaydım, sen o zaman görürdün
Sen o zaman görürdün, med ile cezirini
Sevdamı yere sererek
Şifa diye dert vererek
Kader deyip kahrederek
Öldürmek mi istiyorsun
Sen beni canım sen beni
Sevda bağlarında hep senin için
Ağlayanda bendim gülende bendim
Yaktıkça içimi dert biçim biçim
Sızlayanda bendim ölende bendim
Çok sevdiğim can verdiğim kıymetsiz
Ne kralsın nede paşa
Ne yaptınki dersin haşa
Zamanı geçirme boşa
Sende cansın sende yaşa
Elini atmadan saça
Senin sevdan nedir ki dost, gönüller arasında
Sevda ona derim ki ben, dolaşsın damarlarında
Duman olup gözlerin, yüreğin kavrulurken
Yanan beden buz arasın, aşkının dağlarında
Aşkın gözü kördür derler, başkasını görmemektir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!