Müphem Leylak Şiiri - Tunahan Şimşek

I

Gün batınca yeniden
Parlar ay tenli kadın
Güneş kıskanana dek
Bir yanım leylak
Bir yanım Zehra.

Gözleri açan bir ilkbahar
Gün doğumum sen
Gülüşü sönmeyecekmiş gibi
Bir yanım leylak
Bir yanım Zehra.

Gözler var ya ah gözler
Nasıl böylesine güzel güler
Boğazın serinliği gibi
Bir yanım leylak
Bir yanım Zehra.

Galata kulesinin ihtişamı
Onun yanında hiçti
Ay parıldar sen parıldar
Bir yanım leylak
Bir yanım Zehra.

İnce telli ahenkli saçların
Kokun benim tiryakim
Ki sen o şahaser eser
Bir yanım leylak
Bir yanım Zehra.

08.07.2025

II

Sıcak bir Haziran ayında yine bulutsuz gök
Eminönünü işaret eder bir çift göz
Yanımda koyu renkli denizin dalgaları
Ve parıl parıl parıldayan, ışığını aydan almış masum bir çehre.

İçten ve samimi, sımsıcak eller
Güneşin sıcaklığına, hafif rüzgarlar eser
Sevgiye hasret kalmış bi çare nefer
Gözlerinden akan yaşları bu eller siler.

O duygu selinde akan ılık yaşlar
Gönülü kazar, kazarda içine dolar
İşte bu sebeple sensin benim akarsuyum, denizim
Islanan saçlarında maviliklerin, etrafında titreyen yeşillliklerim.

Beyoğlu'nun göğsündeki gezintiler ve sesinin neşesi
Kokunuda sesinide nefesini de sevmeye yetti
Dört bir yanım çevrili denizlerle, Büyük Ada'm ol diye
Uçsuz bucaksız yollar ve uykusuz gözler dahi gözümde tekti.

Bir yanımda İstanbul ve müphem bir leylak
Ama bir yanımda da sımsıkı sarılmış Zehra..
Gidişin bile güzelken sayılır adımların
Bu gözler her anını daima hatırlayacak
Ki sen osun işte leylak kokulu ve ay tenli kadın Zehra...

01.08.2025