Bir kul, bir insan ve bir hiç.
Bir bebek ağlıyor kundakta.
Bir bebek, başına geleceklerden bihaber.
Başucunda bir çocuk,
Sallıyor beşiği.
Her zaman bulurdum kendimce bir yolunu
Böyle düşünmedim hikayenin sonunu
Gurur deyip bağladılar elimi kolumu
Gülü ele verdim, dikeni içimde yara kaldı.
Ermek istedim seninle sevdanın sırrına
Ucuzdu can yakmak, pahalıydı çile
Yaşananlar kolay gelmiyor dile
Nasıl lades dedim, nankörlüğünü bile bile
Yalanlarını al yanına, git ne olursun.
Biliyorum bir gün dönecek bu devran
Atı vurdular, kırık diye ayağı
Zalimceydi baktığında bayağı.
Uslansın diye atarmış köşker deriye dayağı
Ayırt edemez oldum: Hayır ne, şer ne?
Aşardım denizleri koşardım yanına
Girmeseydin, girmeseydin keşke kanıma
Kastın mı vardı şu küçücük canıma
El mi oldun şimdi elllerini ellerle gördüğüm
Düzelteyim derken dağıttım her yanı
Kendimle verdim en büyük kavgamı
Unutmadım nefsimle olan davamı
Büyük sanırdım sana olan sevdamı
Senden öte bir sevda varmış bilmedim
Kaç yıl bekledim seni şu limanda
Ararsın geçmişin içinde mutlu yılları
Sanma ki aşamam hüzün dolu yolları
Önümüzde set olsa da hasret dalları
Vazgeçmek ar olur bize demedim mi?
Bulmak değildi mesele, aramaktı güzel olan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!