Gökdelen Şiiri - Özge Özgen

hep iyi şeyler denk gelmez bana
gece evin duvarından sızar içeriye
tozlu çarşafları seyrederim ben
misal, gökdelen dikmişler arka mahalleye
en tepesinde sen

ölüp ölmemek adına geldin hep
dünya lacivert değil
putlar ve örgütler sırıtır içinde

bir siyah ip
karmaşık bir yüz, ucuz bir gövde var sende
böyle derine indikçe yerini kaybeden

farkındayım, bazen durup bana bakıyorsun
saçlarımı siyaha boyamamı istiyorsun
kalın kalçalarımdan tutup
arkaya
itiyorsun beni
bunu anlatmak hiç kolay değil

mesela ucuz bir çiçek aldım bugün
adını serseri koydum, sevgilim
teninde koyu bir akışkanlık var
durmadan içine
çağırıyor beni