yüzümde çatırdayan onca sözcük
dökülürken
sessizliğimden
göğe baktım
göğe baktınız
göğe baktık
gök hep aynı gök
hadi bakalım bu sefer kim vuracak
gölgemizi
daha derinden
zamanımızı çalan bir tanrı vardı
sonra zamansızlığın önüne geçen
yine aynı tanrı
susayan mor laleleri toplarken ayak aralarımıza
gövdemizde çürüyen kurtlar
çakallar hatrına
saklarken neşter izini
durmadan seviştiniz, gördük
durmadan içtiniz
güzelleştiniz
yine gördük
biz neyi görüp de
neyi gömmedik ki
aynı boşluğa
biliyorum, kimse yağmurun rahminden
doğmuş değil
soysuz bir insan türü türedi
şiirin içine
bir inceledik ki sormayın
şimdi yağmura karışmak daha zor
çoktan kaybettiğimiz bir gök var orda
yutkunmaktan
anlayamadığımız
biz ki, barbarlar ve batan geminin
malları olarak
burdayız
hadi uçalım
sonuçta
su daha ucuz değil insandan.
Özge Özgen
Kayıt Tarihi : 28.01.2022 00:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!