Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İstikamet tahtalı köy!

Bir gün gelir ömrün biter ruhun çıkar ölürsün
Bu kükreme devam etmez sinilecek gün yakın!
Bin yaşasan ölüm çatar, ettiğini bulursun
Tahtadan bir cansız ata binilecek gün yakın!

Ben nefsine esirim
Tam değilim küsurum
Bir adam olamadım
Ona müteessirim

Ozan Mikdadi

Dinden ihraç etmeye ne kadar da hevesli
Dine nasıl girilir söyleyeceği yerde!
Kafir der münafık der, bağırır sesli, sesli!
Hakka nasıl varılır söyleyeceği yerde! ....Mikdadi

Din sevgidir barıştır kardeşliktir huzurdur

Bayram vesilesiyle

Dinî his ve şuurun içtimai yönüdür
Bizi birbirimizle barıştır Yüce Rabbim!
Sılâirahim için bir ziyaret günüdür
Bayram vesilesiyle görüştür Yüce Rabbim!

İçin vurur dışarı
Haşarıysan, haşarı
Hani nerde başarı
Heceleri düzmek mi?

Bari bir şair ol da

.



Bana bir hal oluyor bittim tükendim derken
Devam etme gücümü içimde buluyorum

Olup bitenlere ilgisiz kalıp!
Gözünün uçuyla bakar aymazlar!
Devekuşu gibi derine dalıp
Kafasını kuma sokar aymazlar!

Aklını, beynini, ruhunu satıp!

Yazılmadık ne kadı ki, yazayım?
Kızılmadık ne kaldı ki, kızayım?
Bozulmadık ne kaldı ki, bozayım?
Herkes bir şey yazar, bozar uşağum!
Kimi kızar, kimi azar uşağum!

Senin dinin sana benim ki bana
Gönüllerin zorla erişeni yok!
Dinimde baskı yok ona ne buna
Buna kalkışandan perişanı yok!

Ecel döner başımda uykum değildir rahat
Yastıkla döşeğimde milyonlarca diken var
Geldi geçti yaşım da, kalmadı eski sıhhat
Yola girmiş gibiyim sanki beni çeken var