Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Derya’ya su taşıyor karınca kadarınca
Bunu çok mühim görüp birinci baptan sanır
Öyle odaklanmış ki, derya’ya da varınca
Kovasını bir gemi, kendini kaptan sanır

Nasihat eder durur ne had bilir ne hudut

Hasta mısın yüzün limon sarısı
Ne bu halin közün beni yakıyor
Yasta mısın ey canımın yarısı
Biriciğim, özün beni yakıyor

O mavili gözler benzer semaya

On yedi yaştan beri bir koca arıyorum
Bunun için her türlü erkeğe varıyorum
Ne diyorsun her yerde döşek mi seriyorum?
Senden koca mı olur hiç sana varır mıyım?
Senin gibi ayyaşa durup yalvarır mıyım?

İlmin önemi!

Cennete giden bir yol, gurbette arkadaştır
Düşmana karşı siper gözler için ziyadır.
İki cihanda necat, yalnızlıkta sırdaştır.
İlim haddi bilmektir, çünkü ilim hayadır!

İnsan düşünsel varlık cevap arar her şeye!
Vahyin rehberliğini hep unutup duruyor
Aciz ve bitkin halde yığılır bir köşeye
Aradığı cevabı bilmeyenden soruyor!

Hani “körler sağırlar birbirini ağırlar”

Edep, haya, ar kalmadı, duygu yok!
Kalem mahcup şiir mahcup, ozan da!
Şefkat, ülfet, merhamet yok, saygı yok!
Kalem mahcup şiir mahcup yazan da!

Şeref, namus, haysiyette, gurur da!

Yaktın beni yalan ile
Yanmam daha kahrolası!
Yakalandın falan ile...
Kanmam daha kahrolası!

Bundan öte yutar mıyım?

Kaba ve haşin olmak bir insana yakışmaz
Güler yüz, tatlı sözlü olmak yakışır ancak!
Boş işlerin yüzünden kavga etmez çekişmez
Faydasız tartışmayı salmak yakışır ancak!

Kalp kırıcı sözleri söylemekten sakınır

Şunu bil İsmail heccavım heccav!
Bu sanatı bırak yazma mı dersin?
Meramımı yazdım nedir bu cav, cav!
Yılanı çıyanı ezme mi dersin?

Her türlü komplo'yla hile denemiş

Zulmün tahakkümünde inlerken nice canlar
Feryadı, figanları dinlenmiyor ne çare!
Cesetler parçalanıp, akarken onca kanlar
Gözlerimiz birazcık nemlenmiyor ne çare!

Filistin Suriye’de Yemen’de ve Irak’ta