Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kendine bir çeki düzen versene!
Bu hallerin güzel değil, hiç değil
Üzüyorsun dostum bunu görsene
Ağzını tut bu o kadar güç değil

Dostlarına ne çok kızar, gülersin

Kangren olan yarayı pansuman eden kişi
Ya cana kast etmiştir veyahut tabip değil!
Bu işte kasıt yoksa, demek bilmiyor işi!
Merhameti marazdır, bilinçli habip değil!

Ozan Mikdadi

Ahir zaman çağıdır dünyanın şu deminde
Ölüm bile düşlenmiş hayatta kâr kalmamış
Sahibi yok mazlumun babasız yetimin de
Vatanından dışlanmış gidecek yer kalmamış

Doğru yazmıyor artık, hırsız olmuş kalem de

Kalem sustu!

Bu günler ne oldu bana
İlham bitti, kalem sustu
Yazıyordum yana, yana
Ben susunca âlem sustu

Kalk otur talimi!

Kibirle ben kimim diye söyledi
Sanki çalışanlar, uşağı imiş
Kalk otur talimi icat eyledi
Bu asırda Mısır yavşağı imiş

Kalmadı gönüllerde vicdandan bir kırıntı
İnsan diye görünen, bir kalıptır öz değil
Kalbleri taş kesilen, güler yüzlü göründü
O gülüş sahte gülüş, bir maskedir yüz değil

Feryat ayyuka çıktı gök kubbede çınlıyor

Kahpenin kahpesine kahpe demek övgüdür!
Reklamı olmuş olur kahrolası katiller!
Alçağa alçak demek sanılmasın sövgüdür
Seviye bulmuş olur kahrolası katiller!

Gök girsin kızıl çıksın ödenecek her diyet

Kurt kaptı öküzleri!

Ayet ile sabittir nankördür insanoğlu!
Gönlünü alamazsın dünyayı versen bile
İyilikten anlamaz tam kördür insanoğlu
Ayakları altına her şeyi sersen bile!

Hele bir gel Kürt kardeşim yanıma
Benimle bir sohbet edecek misin?
Hainleri dürt kardeşim, tanıma
Hala peşlerinden gidecek misin?

Dilerim ki bana kulak vermeni

Hayatta neler, neler çattın ey kuru kafa
Bilir misin sen daha neler çatacağını?
Esamesi okunmaz gam keder hüzün cefa
Tahayyül edemezsin nerde yatacağını!

Ne boşuna halk oldun ne de doğdun kazara!