Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gözlerim bir şey ararmış, semada ufuk sararmış
Sonra her taraf kararmış, bambaşka bir âlem gördüm!
Karanlıktı arz-ı sema, sürünerek çıktım dama
Bir lahzada vardım Şam’a her tarafta elem gördüm!

Damı biraz didikledim ışısın diye bekledim

Kadına el kaldıran adam değildir adam!
İnsanî hiçbir değer o mahlukta bulunmaz!
İmha edilsin derdim çare olsaydı idam!
Dejenere olmuşuz, nasıl tedbir alınmaz? !

Şiddete başvuranlar hem aciz hem ürkektir!

Selâmı selameti yayarak yaşamalı!
Barışta refah olur, kavgada huzur olmaz!
Memleket altımızdan kayıyor aşamalı
İnsan geleceğine bu kadar muzır olmaz!

Söylendi, anlayan yok, “dün dündü” kaldı dünde,

Her zorlukta çıkış var

Her zorlukta çıkış var, hiç bir şeyi zor görme
Fazla şikayet edip kendni ele verme
Güçünün yetmediği işin altına girme
Ağır yükler ipine, ipine zarar eder

Nerde olsam benimledir bu kader
Yerden yere çala, çala yorulmaz
Ne dert biter ne de eksik gam keder
Çekiyorum hikmetinden sorulmaz!

Nihayeti başa gelen belalar

Hile ile onun bunun hakkını
Alan bana Müslüman’ım demesin!
Kim olursa olsun uzak, yakını
Çalan bana Müslüman’ım demesin!

Mal yüzünden akrabayı kandıran

Hırsız Kim?

Tedavüle girmiş yeni paralar
Soran kimdir, alan kimdir acaba?
İfşa olmuş bozulunca aralar
Hırsız kimdir, çalan kimdir acaba?

Sabit fikirliler var beyaza kara diyen
Yapacak hiçbir şey yok her bir kelle baş değil
Materyalist bakışlı her şeye para diyen
Onlara şunu derim yaptığınız hoş değil

Kimi bağnaz tutucu sanırsın orta çağlı

Hiç kolay değil!

Gurbet labirenti öyle karmaşık!
Çıkıp gelebilmek hiç kolay değil!
İçine kurt düşer dışın sarmaşık
Söküp yolabilmek hiç kolay değil!

Bir huzur eviydi gördüğüm bina
Balkonundan biri “gel” deyiverdi
Bakışları biraz dokundu bana
Gelmezsen orada “kal” deyiverdi