Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Nereye gitti?

Kalmadı geride ne iz ne eser
Arayıp soranlar nereye gitti?
Kimi hep unutur, kimi de küser
İrtibat kuranlar nereye gitti?

Ne sandın?

Apaçık düşmandır şeytan insana!
Sen onu nefisten muzır mı sandın?
Her istediğini yaptırır sana
Kendini nefsine vezir mi sandın?

“Taplet” çıktı çıkalı çocukluk sona ermiş
Yiyip içip şişiyor büyüyor yata, yata
Sosyal hayatı bitmiş oyunlara son vermiş
Telefonu “tapleti” elinde tuta, tuta

“Saklambaç” o da neymiş? Nerde kovalamaca?

Neslimiz Avrupa’da!

Birkaç kuruş kazandı dilini kayıp etti
Modern olayım diye çok kere ayıp etti

Hem mayınlı bir alan hem bastığı yer gevşek

Neslimizi gör hele!

Ne yaptıysak eremedik murada
Dersin duymaz neslimizi gör hele!
Obezite olmuşlar bu arada
Yer de doymaz neslimizi gör hele!

Ne yapmaya çalışıyor?

Aynı şeyi tekrar edip dururlar
Ne yapmaya çalışıyor zalimler?
Eğitsen de ahmaklığı korurlar
Ne yapmaya çalışıyor zalimler?

Parçalanıp çarklarında zamanın
Kıvranırsın duyulmaz ki amanın
Yanan bilir menşeini dumanın
Kömür olup kül olunca gümanın
Dumanların göğe varmış ne yazar

Seçim değil arkadaş, niyet ettik cihada!
Sevgiyle her yüreğe here eve gireceğiz
Çakalın hükmü yoktur aslan varken sahada
Onları sersemletip yerlere sereceğiz!

Nöbetteyiz topyekun genç ihtiyar
Bu vatanı sattırtmayız, gafiller!
Gururluyuz yaşıyoruz bahtiyar
Ülkemizi batırtmayız, gafiller

Sadece bir kişinin radyosu vardı köyde
Bataryası bitince günlerce ses etmezdi!
Şimdiki rahatımız yoktu herhangi beyde
Çoğunun bacaları duman bile tütmezdi!