Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Er kişi.!

Devr-i âlem devranını bitirir
Gün aynıdır dün aynıdır an aynı
Ondan alır yine ona getirir
Yön aynıdır ön aynıdır son aynı!

Eşek beslemek!

Öyle kolay değil eşek beslemek
Zırladıkça çüş diyorum durmuyor!
İşi kazık yemek saman pislemek
Hırladıkça çüş diyorum durmuyor!

Fırtınalar kopunca
Liderliği kapınca
Trabzonspor bu sene
Gerekeni yapınca

İnsanlar birbirine kardeşçe yaklaşırdı
Yokluk vardı velakin sevgi saygı var idi.
Küslük fazla sürmezdi, küsler kucaklaşırdı
Akraba, yakın komşu birbirine yar idi

Eskiden yaylalara!

Yağmur çamur demeden toplanıp gurup grup
Eskiden yaylalara çıkardık geze, geze
Çok neşeli olurdu bir kalkıp bir oturup
Yanık, yanık maniler söylerdik dize, dize

Gittiğim yerlerde gezip dolaştım
Beni yollar değil, yıllar eskitti
Nice sıkıntıya derde bulaştım
Beni kullar değil, haller eskitti

Farkına varmadım hayat hızlıydı

İnsan bir şekil alır, yediğinin eseri
Helal yerse saittir, haram yerse eşkıya
Bildiğinin sultanı dediğinin esiri
Doğru derse sadıktır yalan derse eşkıya

Gizlenip arkasında kuyruklu yalanların

Esselamu Aleyküm!


Selam ile başlamaktır muradım
Alanlara esselamu aleyküm!
Ben koşarken bana doğru bir adım

Hem örftür hem adettir, İslam’ın özelliği
Selam vermek ne güzel “Esselamu aleyküm”
Esrarını bilenler yaşar bu güzelliği
Kalbe girmek ne güzel “Esselamu aleyküm”

Cuma günü güya çıkar konuşur
Kendi söyler kendi dinler onu da
Bu ameli mutat hale dönüşür
Bir şeyler der belli değil konu da!