Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Makul olsun emellerin
Ya başlanır ya başlanmaz!
Sahih olsun amellerin
Ya işlenir ya işlenmez!

Gerekeni almayanlar

Mealcilere Reddiye!

Kulaktan dolma ilim, nakleder ondan bundan
Kendinden başkasını tekfir edip duruyor!
Aslında haberi yok ne dinden, ne imandan!
Yine de kendisini doğru yolda görüyor!

Ortaya atılır, tezler, tezatlar
Hiçbiri İslâmla çakışmıyor ki!
Sözüm ona alim satılmış zatlar
Gayri muslimlerle çakışmıyor ki!

İslama düşmandır zehrini kusar

“EVET”, “HAYIR” diyecek Ülkemin her bireyi
Her birine can kurban kafanız serin olsun!
Hangi istikamette verecekseniz reyi
Kendinize saklayın, sırrınız derin olsun!

Bırakın da önce ben kullanayım aklımı

Dini kitabı yok neyini satsın
İçer kanımızı şişer keneler
İçtiği kan irin, zehri de tatsın
Biraz kaşınırsak düşer keneler

İkiyüzlü desem değil, yüzsüzdür

Gurbetçinin hali!

Hasreti çekenlerin kor düşer sinesine
Yıllar yılı kovalar alışır yana yana!
Bir köşede ağlarken büzülür sine sine
Gönlü çeliğe döner gelişir yana yana

Yaylacılar temmuz ortalarında
Şaşırıp kalırlar, çayıra mı gitsinler
Fındığa mı insinler, bir telaştır
Koşuştururlar sağa sola
Bölünür uykuları, çoğalır kaygıları
Akılları işte, gözleri havada

Belki bir gün
Bu günü hatırlasın
Belki ağlar, belki gülersin
O zaman, ben çok ama çok

İstikamet tahtalı köy!

Bir gün gelir ömrün biter ruhun çıkar ölürsün
Bu kükreme devam etmez sinilecek gün yakın!
Bin yaşasan ölüm çatar, ettiğini bulursun
Tahtadan bir cansız ata binilecek gün yakın!

Sakın bakma tepeden
Bir gün usta olursun
Düşersin mertebeden
Bir gün usta olursun

Kendini küçük görme