Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yüce bir dağ olur kum taneleri
Yeter ki sabırla yığmasını bil
İğne deliğinden geçilmez sanma
Yeter ki incelip sığmasını bil

Kendine kem gözle baktırmazsın sen

Yeteneğim mevhibe edebiyatı bilmem
Şiirin her türüne meyleder gönlüm benim
Gülce’yi külçe sandım dedim maddeye gelmem
Bu kadar tereddüt’e veyleder gönlüm benim

Kulaktan dolma ilim

Çok şeyler var yazılacak
Elim bana yazdırmıyor
Ne kafalar bozulacak
İlim bana yazdırmıyor

Çok insan var değil kerim

Yaza yaza elim kolum ağırır
Gene de duramam şir çağırır
Bir şir yazarım başka doğurur
Görmedim şairlik gibi hastalık
Hele bir de varsa biraz ustalık

Yarenlik istersen, uzatma lafı

Yarenlik istersen, uzatma lafı
Bildiğin konuyu bir daha sorma
Belki göremezsin ettiğin gafı
Onu merak edip kafanı yorma!

Sözün bittiği yerde, eğer nokta koymazsan!
El kol hareketiyle ‘meram’ anlatamazsın
Şayet kendine gelip bu gafletten aymazsan
Felaketzedelere ‘dram’ anlatamazsın!

Bu milletin endişe kaygısına güvenip

Bayram demek ne kolaymış
Ah keşke böyle olaymış
Ne tepinme ne halaymış
Bayram sevinmek demekmiş
Herkesi sevindirmekmiş

Ne dünyayı anladın, ne dünyalı oldun ki
Geldin de gidiyorsun, dünyada ne buldun ki
Ne kimseyi güldürdün, ne bir doğru güldün ki
Ne idi yaşamanın gayesi, ey Abdullah
Nasıl bilinir kulun payesi ey Abdullah

Mürekkebi kan ile kalemime sarıldım
Bana ettiklerini yazayım mı ne dersin
Dokundurdun gönlüme sana hayli darıldım
Artık bu sessizliği bozayım mı ne dersin

Ben seni gözlerimde büyütmüşken alemde,

Ağlar durur muhtaç kullar
Doyanlara ne demeli
Feryadını yetim dullar
Duyanlara ne demeli

Barışçıymış sözüm ona