Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Gurbetin yoluna düşdüm düşeli
Yönümü şaşırdım iz bulamadım
Hasret çadırında piştim pişeli
Bezlerim yırtıldı piz bulamadım

Umutlarım vardı işin başında

Mangala dönüşen yanık gönlüme
Külüne üf derse közüm tutuşur
Kaderin yazgısı değdi alnıma
Dönüp bir of derse yüzüm tutuşur

Olmalı güzelin cilvesi nazı

Beyni var da kullanmıyor
Kütük kalmış dallanmıyor
Tayfun esse sallanmıyor
Miskin, miskin yatar ancak

Hep köpürür lama gibi

Irkçı değilim ben, rengi severim
Kızıl siyah beyaz, bakmıyorum ben!
Türk’üm milletimdir onu överim
Sesim avaz avaz, takmıyorum ben!

Vatana bağlılıyım; ırkçı desinler

Şiir yazan şair, her yazan değil
Dili de mahirse bir ozan değil
Şair ciddi olur borazan değil
Ona buna çatan borudur boru

Şair ilhamını dile getirir

Şair diye ortalıkta dolaşır
Aşar gider şairim der zavallı
Çukur herif her pisliğe bulaşır
Yaşar gider, şairim der zavallı

Sağ gösterir solu vurur gözüne

Hitap eyle herkese
Şair böyle olmalı
Tercüman ol her sese
Şair böyle olmalı

Açık ol her yoruma

Sana gemilerimi yaktığımı demiştim
Yakmadım gizlemişim, hepsi öyle duruyor
Ben senin hayatından çıktığımı demiştim
Çıkmadım özlemişim, gönlüm seni soruyor

Bekliyorum yolunu, çıkar gelirsin, nerden?

Şaşırdım yönümü acep ne etsem
Eller bana kucak açar mı gönül?
Divane başımı alıp da gitsem
Çöller bana kucak açar mı gönül?

Eğilip bükülüp kıvrılabilsem

Geç kalmadan vatan elden çıkmadan
Birleşmemiz, barışmamız şart olsun!
İç düşmanlar her tarafı yıkmadan
Kahpelerle vuruşmamız şart olsun!