Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bırakıp da gidesim var, buradan
Dağlar bana yol vermiyor, oy anam
Elem çektim gönlümde ki yara’dan
Bura bana elvermiyor, oy anam

Uçan kuşa gıpta ile bakarım

Aramızdan çekti gitti
Ozan Ali Ekber Çiçek
Hepimizi yaktı gitti
Ozan Ali Ekber Çiçek

Sazlarda o tellerde o

Yeter artık bitsin bu çilve bu naz
Bilmiyorsan sor da, öyle huküm ver
İnsan aşkı ile kumar oynamaz
Az kafanı yor da öyle huküm ver

Önce sen karşıma çıkmadın mı ki

Öyle mi?

Yalnız seni düşünüp yalnız seni anarken
Sen beni defterinden sileceksin öyle mi?
Aşkın ile tutuşup aşkın ile yanarken
Kenara çekilerek güleceksin öyle mi?

Başkasının unu için fareler
Kavga eder,birbirini pareler
Akıl edip bir el ele vereler
Hepsine yeterdi, Öyle değil mi?

Sömürülüyoruz yanarken içler

Düştüğüm dertlerin dermanı sensin
Merhemim ilacım olsan olmaz mı?
Dağılsın bu efkar acılar dinsin
Bu garip gönlüme dolsan olmaz mı?

Bildirip sevgini dönüp de baksan

Hastallık bir yanda, hasret bir yanda
Dertlere dert ekledikçe oy derim
Fani diye muvakketten bir handa
Ölümümü bekledikçe oy derim

Ölüm haktır değişmeyen bir ferman

Eze eze geldin bize uğradın
Paslı kılıç ile vurma ne olur!
Kimseye gülmedin, kestin doğradın
Bana da gülmezsin, kurma ne olur

Bir nazik fidanı büküp gidersin

Bu kadar mı diyeceğin be gülüm
Bana sıra vermiyorsun reva mı?
Bundan böyle başlar benim müşkülüm
Üzerinde durmuyorsun reva mı?

Bunca acım varken seni ünlerim

Hırsızlar içimizde, aman dikkat et aman!
Her bir taşın altından çıkıyorlar uşağum!
Hırsızı iyi tanı uyanık ol her zaman!
Saf insana kafayı takıyorlar uşağum!

Güzellikle yaklaşıp rolünü iyi yapar