Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Boykot boykot derken hepsi
İçtikleri Cola pepsi
Cikolata dolu tepsi
İşte gerçek, işte yalan

Bin dört yüz yıl düşman bunlar

Gizemine bilmecene
Zannım bile kafi gelir
Mürekkep bitse hecene
Kanım bile kafi gelir

Ruh bedende can bedende

Kalpten kalbe yol var o anda bende
Tek düşüncem sendin, yanımda idin
Yer gök açılmıştı, kalp gözüm sende
Ruhumda hissettim canımda idin

Öyle ihtişamlı, müthişti edan

Bencille göre!

Kalmadı samimi muhabbet eden
Güzel olan saçın başın değildir
Onu methetmendir hoşuna giden
Yoksa senin gözün kaşın değildir

Gürültü arasında kaynadı gitti ismin
Şimdi bu sokaklarda izin bile kalmadı
Ne bir hatıran kaldı ne geride bir resmin
Ne senden bir kayıt var yazın bile kalmadı

Üşüyen ellerimi gelir alırsın diye

Ben buyum diyerek efelik satmaz
Herkesi sarandır ülkücü olan
Komşuları açken kendi tok yatmaz
Hal hatır sorandır ülkücü olan

O herkese candır, zayıfı dövmez

Hep olduğun gibi görün
Riyasız bir hale bürün
Gözlerinde yerde sürün
Toprağım de yol desinler

Azgınlığa saparsalar

Kasaptan geçiyordu, sokakta işlek yerde,
Baktı durdu etlere, ama elleyemedi.
Birkaç kilo et alıp, çocuklar ile yer de
Fikrinde çatal bıçak, lâkin elle yemedi.

Sardı onu o anda karamsar bir düşünce,

Sana açtım gönlümü bekliyorsun daha ne
“İnsan ne kahve arar ne de bir kahvehane”
Güzel demiş atalar tespitleri şahane
Hatırı bir kahvenin onlarda kırk yıl idi
Gönüller dosta imiş kahvede değil idi

Hırsızlar içimizde, aman dikkat et aman!
Her bir taşın altından çıkıyorlar uşağum!
Hırsızı iyi tanı uyanık ol her zaman!
Saf insana kafayı takıyorlar uşağum!

Güzellikle yaklaşıp rolünü iyi yapar