Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ayşe’yi, Fatma’yı küçük Sinan’ı
Üç tane çocuğu bir de ananı
Acıyorum seni adam sananı
Bırakıp da gittin aramıyorsun,
Açtığın yarayı saramıyorsun!

Güvenilmez barışına itlerin!
Bir kemik at, gör bakalım ne olur?
Ya sorarsan eşeklerin, atların
İpinden tut, yor bakalım ne olur?

At gözlüğü mani olur dikize

Hazırlıklı olmalı!

İnsanoğlu karşılıksız yaptığı tek iş yoktur
Ya maddîdir ya manevî ya sevaptır ya para
Boşa kürek sallayanlar haddinden fazla çoktur
Ya niyeti bozuk olur ya akıldan fukara!

Hem derindir hem serindir masmavi
Karadeniz çağlar kıyıya kadar
Sarhoş eden güzelliği semavi
Dalga, dalga ağlar kıyıya kadar

Dere, ırmak vusul eder akarak

Elimde tükenmez kalemim yok ki
Ancak yazdıklarım cüzden ibaret
Diyeceğim sözler o kadar çok ki
Henüz yazdıklarım özden ibaret

Mutluluk, gam keder endişe tasa

Bir gün ak dediğine diğer gün kara diyen
Omurgasız alçaklar “eser” hepsi bu kadar!
Konuşması gereken zamanda kaçıp tüyen
İnsan müsveddeleri “susar” hepsi bu kadar!

Kimin güdümündedir kimlere hizmet eder

ETÖ, FETÖ, BöTÖ ABD NATO
Hepsi Türk düşmanı bilen biliyor!
AB’yi BM’yi etmeli veto!
Bunu bir de hain Gülen biliyor!

Taşeron zağarlar silah yığıyor

İnsanoğlu güler oynar, ağlar da!
Sılkılmaya namzet olan azar mı?
Gözlerinden kanlı yaşlar çağlar da
Dökülmeye namzet olan azar mı?
İyi insan başkasını üzer mi?

Sabit fikirliler var beyaza kara diyen
Yapacak hiçbir şey yok her bir kelle baş değil
Materyalist bakışlı her şeye para diyen
Onlara şunu derim yaptığınız hoş değil

Kimi bağnaz tutucu sanırsın orta çağlı

Hiç şaşırmam duyduğum en acayip habere
Paraya tapanların satmayacak şeyi yok!
Güzel olan ne varsa yok oluyor habire
Dininden kopanların atmayacak şeyi yok!

Güzel olan her şeyi hedef almış yıkmaya