Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Sahte mesleğiyle cinci, muskacı
Eline düşersen seni çalandır
Dikkat et takmasın sana kıskacı
Cinciye aldanma işi yalandır

Çocuk istismarı!

Bir ülkede eğer çocuk ağlarsa
Küçük yaşta ezilmeye alışır
Çalışarak eve gelir sağlarsa
O çocukta güvensizlik gelişir

Çok akıllı geçinen birine!

Gelmiş geçmiş nice büyük alimler
Göremediğini gördün değil mi?
Nice içtihatlar nice ilimler
Hepsine bir sünger sürdün değil mi?

Salyangozun kuruttular neslini
Satanı çok, alanı çok olunca!
Kimse bilmez hikâyenin aslını
Katanı çok, yalanı çok olunca!

Sürüp gider garibanın “dram’ı”

Ne şükür ne fikir ne insaf kalmış
Haddini aşıyor bazımız bizim
Birçoğu şaşırıp aykırı almış
Vefakar olsa da azımız bizim

İhaneti görüp susan ahraza
Kanarsak yakışmaz çöpe at gitsin!
Uğraşıp dururlar bizi ihraza
Sınarsak yakışmaz çöpe at gitsin!

Dualıyız!

Dualıyız çıkarız her vartadan
Birbirinden destek alan Milletiz!
Sorun varsa kaldırırız ortadan
Her bir derde çare bulan Milletiz!

Duası duyulmaz cevap verilmez
Helal değil ise kulun gıdası!
Hiçbir ameline sevap verilmez
Muhatap da almaz onu Hüda’sı

Dostum memleketten bir haber salmış

Dostum memleketten bir haber salmış
Odunu kömürü yok diye yazdı
Kışa başlamadan ayazda kalmış
Daha ihtiyacı çok diye yazdı

Türlü, türlü belâlar pek yakında inecek!
Kehanet değildir bu, hep böyle ola-gelmiş!
Geçmiş ümmetler gibi tepemize binecek
Unutulmasın diye asra, yüz-yıla gelmiş!