Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hocayız diye her gün adam beni görünce
Dini bir soru sorar derdi din olsa bari!
Sağ ol der, memnun olur, ona cevap verince
Bir şey değil der geçer aklında kalsa bari!

Ne dediğimi yapar ne aklında duruyor

Dinini tanımadan konuşur dinden kopuk
Beğenmez hiç kimseyi saçmalar abuk subuk
Yürümez ki tehlesen. faydasız kırbaç, çubuk
Tökezler doğru yolda nefretle yüklü olan

Gülerim sözlerine kulak vermem kindara

Her bir derde devadır deyip söze başlıyor
Dini kitabı satıp köşeyi dönüyorlar
Timsah gözyaşlarıyla konusunu işliyor
Allah ile kandırıp çok sıkça anıyorlar

Sakalını uzatıp benzettirmiş sünnete

“Uydurulmuş din” deyip altyapıyı hazırlar!
Hedefine böylece varacak bu sayede
Din kaygıları yoktur, cana mala muzırlar!
Mümini tekfir edip vuracak bu sayede!

Müslüman’ın haramdır ırzı canı ve malı

Dinle İmam efendi!

Görevlerin bellidir hududu aşmayasın
Ölüleri göm hocam, dirisine karışma
Hele siyasilerin peşinden koşmayasın
Asker ol, vergini ver, gerisine karışma

Din kisvesi takınır bir kısım şarlatanlar
Sünnetleri yok sayıp ilahi yoldan kayar
Zehirli oklarını sinsice fırlatanlar
İslâm’ı içten oyup sürekli fitne yayar

Dil uzatır müminin kutsal amellerine

Bir gürültü bir niza ki sonu yok
Birbirine çatıyoruz boş yere!
Hezeyanlar silsilesi, konu yok

Yarayışlı işleri her insaflı alkışlar
Bilerek inkar edip yerenlerin işi zor!
Sadece baş döndürür fevri, ani kalkışlar
Kendini birden bire gerenlerin işi zor!

Acıma faslı bitti!

Hıncımız ateş olup tepenize yağacak
İnlerinizi bulup ateşe vereceğiz!
Güneşiniz o zaman son olarak doğacak
Çünkü defterinizi o anda düreceğiz!

Ahde vefa; müminin hallerini betimler
Özünde ve sözünde doğru olanda olur
Bu erdeme yapışır bireyler, yönetimler
Yaptığı anlaşmaya sadık kalanda olur

Şüpheden uzak durur işi olmaz karışık