Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

“Her Kemalin zevali var”

Hainlerin çekiliyor fişleri
Bu milletim görecektir inşallah!
Yavaş yavaş sökülüyor dişleri
Zevaline erecektir inşallah!

Herkes bakar herkes görür baktığı yer önemli
Hafiyenin zaviyesi değişik olabilir
Haklı haksız aramadan her kim ne der önemli
Empatiyle arayanlar gerçeği bulabilir

Yanlış anlaşılma olur haklı sanıp kendini

Gözlerim bir şey ararmış, semada ufuk sararmış
Sonra her taraf kararmış, bambaşka bir âlem gördüm!
Karanlıktı arz-ı sema, sürünerek çıktım dama
Bir lahzada vardım Şam’a her tarafta elem gördüm!

Damı biraz didikledim ışısın diye bekledim

Kadına el kaldıran adam değildir adam!
İnsanî hiçbir değer o mahlukta bulunmaz!
İmha edilsin derdim çare olsaydı idam!
Dejenere olmuşuz, nasıl tedbir alınmaz? !

Şiddete başvuranlar hem aciz hem ürkektir!

Selâmı selameti yayarak yaşamalı!
Barışta refah olur, kavgada huzur olmaz!
Memleket altımızdan kayıyor aşamalı
İnsan geleceğine bu kadar muzır olmaz!

Söylendi, anlayan yok, “dün dündü” kaldı dünde,

Her zorlukta çıkış var

Her zorlukta çıkış var, hiç bir şeyi zor görme
Fazla şikayet edip kendni ele verme
Güçünün yetmediği işin altına girme
Ağır yükler ipine, ipine zarar eder

Acaba insanoğlu agâh olsa kendinden?
Rabbine isyan edip bu kadar azar mıydı?
Başına gelenleri bilse kendi fendinden
Yine de bühtan edip kadere kızar mıydı?

Ezelde her canlının hesabı görülmüştür

Öyle bir hasret ki dayanılmıyor
Canımız yanıyor, acı gurbette!
Burada ezanla uyanılmıyor!
İçimiz kanıyor, acı gurbette!

Felek esir etti birkaç dinara

Kusur aramak için kurumlar var kurumlar
Araştırır durmadan, acizlerin işi bu!
Hayrete sürükleyen durumlar var durumlar!
Soruşturur durmadan acizlerin işi bu!

Bile, bile karalar, ya yutar, ya da yutmaz!

Ağlayarak dünyaya gelir bütün bebekler…
Acaba neden, niçin buna kafa yoralım
Kim bilir; biliyordu onu nice dert bekler
Bu konuyu düşünüp neticeye varalım!

Belki de biri ona dünyayı anlatmıştı