Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ahlâk yozlaşınca toplum dağılır!
Ne birlik, ne dirlik, ne barış olur
Sorunlar çözülmez dertler yığılır
Her türlü hastalık sipariş olur!

Sevgi yoksununda kalmaz insanlık

Ahlaka mugayir !

Medya bizi teslim almış durumda
Zıvanadan çıkıp çıldırıyoruz!
Bilen bilmeyen de herkes yorumda
Bet sözlerden bıkıp çıldırıyoruz!

Düzenbazlar mahirdir oynuyorlar her telde
Ahlak haya kalmadı alenen çalıyorlar
Dolandırmaya matuf her sahada her halde
İnsanların malını haksızça alıyorlar

Birbirini ağırlarsa sağırlar
Ellerle ayaklar karışıverir
Gülüverir ne eylesin sığırlar
Öküzler malaklar kırışıverir

İnsanlarda ne dirlik, ne de sükun, kalmıştır
Genelde Müslümanlar tenlerine bakılmaz!
Anarşi, terör, vahşet baş köşeyi almıştır
Topluca imha eder gönlerine bakılmaz!

Müslüman olanlara hep kuşkuyla bakmışlar

Aciz kalmışız!

Şu sanal ortamda neler türemiş
Virüsüne karşı aciz kalmışız!
Çok hızlı yayılmış hızlı üremiş
Sürüsüne karşı aciz kalmışız!

Kusur aramak için kurumlar var kurumlar
Araştırır durmadan, acizlerin işi bu!
Hayrete sürükleyen durumlar var durumlar!
Soruşturur durmadan acizlerin işi bu!

Bile, bile karalar, ya yutar, ya da yutmaz!

Adabı muaşeret

Yapraklar altında diken gizlidir
Güle yaklaşanlar çizilebilir
Samimi olmayan sizli bizlidir
En ufak bir sözden üzülebilir

Adam olamayan vali!

Oğlunu çok severmiş nasihat ediyormuş!
Zekiydi yaramazdı okula gidiyormuş
Ama hükmünü vermiş ona şöyle diyormuş
Sen adam olamazsın deyip çıkışıyordu!

Ağlayarak dünyaya gelir bütün bebekler…
Acaba neden, niçin buna kafa yoralım
Kim bilir; biliyordu onu nice dert bekler
Bu konuyu düşünüp neticeye varalım!

Belki de biri ona dünyayı anlatmıştı