Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kâbustan kurtuluşun uyanmaktır çaresi
Bunu idrak edersek biter, Vallahi biter!
Ölünceye kadar mı uyumanın süresi?
Ayalım uyanalım yeter, Vallahi yeter!

Kâbus gibi görünen aslında bir gerçektir

Kaçak hainlere “O kadar! ”

Avrupa’nın gayri-meşru piçleri
Şanslarını zorlamasın o kadar!
Kaçıyorlar tutuşunca kıçları
Dönüp dönüp hırlamasın o kadar!

Kaç mevsim geldi geçti

Dalgaların kumsalı öptüğü o sahilde
Kaç mevsim geldi geçti ayak izin kaldı mı?
Şikayetin sürekli hem dışta hem dahilde
Unutmak imkansız mı, hala sızın kaldı mı?

“Kadere iman etmek, tevhidin nizamıdır”
İnkâr edilmeyecek bir hakikattir kader
Aklın erişmediği imanın gizemidir
Allah’a inananlar buna da iman eder!

İslâm’da bu mesele son derece hassastır

İslamı tanımadan vara yoğa atmayın
Münafıka bakarak huküm vermek yakışmaz!
Münafık’ın yüzünden müslümana çatmayın
Dinden bihaber iken dini yermek yakışmaz!

İşin aslı belli de medya sulandırıyor

İşler sarpa sarınca!

Aradım bulamadım huzuru hiç bir yerde
Ne dağın ardındaymış ne sağdaymış ne solda
Gam ektim keder biçtim deva ararken derde
Ömrümü heba ettim, heder oldum bu yolda!

Altın harflerle yazdık İstanbul’un fethini
İlelebet payidar kalacaktı elbette!
Çünkü yüce Peygamber eylemişti methini
Mutlak fetih olacak, olacaktı elbette!

Hendek muharebesi esnasında peygamber

"İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar"
Apaçık ayan beyan, Uyan ey gafil uyan!
Bir gün ya da daha az kaldıkların sanırlar
Öyle sanır gün sayan, uyan ey gafil uyan!

Dünya zindân gibidir Müslümân’a karanlık!

Bu milleti dininden koparmaya çalışmış
Ultra-laik Kemalist insan müsveddeleri!
Vahşilik ve gaddarlık son noktaya ulaşmış
Ultra-laik Kemalist insan müsveddeleri!

Gayriinsanî nice işkenceler ettiler

Dünya parmak uçunda, kalmadı yakın, uzak
Aklarsan neler neler çatarsın bu âlemde!
Akıllıyım sanırken her bir tuş ayrı tuzak!
Tıklarsan nice derde batarsın bu âlemde!

Bir virüs tebrik edip der ödülünü seyret