Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Bayramı beklerken vuslata yandım
Bir anlık kendimi vatanda sandım
O kadar daldım ki yalana kandım
Anamı babamı alenen andım

Bitmez şu gönlümün malihülyası

Baba evlat ilişkisi



“Söyleme arsız olur kitleme hırsız olur”
Evlat hayırsız olur, dikkatli olmak gerek

Bir hadis nakletti Ebu Hureyre
Arşın gölgesinde der yedi zümre!
Gölgede serinde olacaklardır
Başka gölge bulunmayan bir günde.

Birincisi adaletli her lider

Rütbe-i tenzil

Milletin dertleri o kadar çok ki!
Fark etmedik yoldan kayana kadar
Arasan bulunmaz insanlık yok ki!
Rütbe-i tenzili çıyana kadar!

Dikdiğimiz güller çok derindedir
Rüzgarlar sökemez, estiği zaman
Kuşkum bundan daha beterindedir
Düşmanlar çekemez, küstüğü zaman

Bilirsin onların kirli huyunu

Sadede gel dünya için gel kafanı fazla yorma
Yorma hayra düşlerini iyi düşün gel sadede
Sorma yalancı dünyayı, vefa olmaz hiç madde’de
Madde değil mutlu kılan, üzerinde fazla durma

Bizden önce geldi geçti Karun gibi ne zenginler

Okuyan: Aslan Baykara

Mısra mısra hasret hecelerimde
Dökülür sinemden şiire kadar

Doğduğumuz anda, düştük yollara
Hayat caddesinden, geçiyoruz biz
Gidiş tek gidiştir, yollar ikidir
Bir yolu gönüllü seçiyoruz biz

Her yol yolcusunun, bir rehberi var

Gönülden gelen bir sestir
Bu benim becerim değil
Şairlik arzu, hevestir
Bura benim yerim değil

Her gün bir şeyler yazarım

Bu ne tutum, bu ne hâl?
Gidişat yüzkarası
Yok olmamız ihtimal
İki nefes arası
Yanlış ülkede miyiz?
Türkiye mi burası?