Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dünya ayrılık yeri, bir gün vade dolacak
Vadesi dolan herkes, burdan yolcu olacak
Renga renk hayalleri, pörsüyecek solacak

İnansın inanmasın, her insan ölecektir
Ahiret gerçek midir, ölünce bilecektir

Düşünceye dalmıştım, gecenin yarısında
Daldım olduğum yerde, efkar deryalarına
Acaba ne var diye gafdağı gerisinde
Binbir türlü vehimler kattım hülyalarıma...

Hülyalarıma baktım,

Rütbe-i tenzil

Milletin dertleri o kadar çok ki!
Fark etmedik yoldan kayana kadar
Arasan bulunmaz insanlık yok ki!
Rütbe-i tenzili çıyana kadar!

Sadede gel dünya için gel kafanı fazla yorma
Yorma hayra düşlerini iyi düşün gel sadede
Sorma yalancı dünyayı, vefa olmaz hiç madde’de
Madde değil mutlu kılan, üzerinde fazla durma

Bizden önce geldi geçti Karun gibi ne zenginler

Dikdiğimiz güller çok derindedir
Rüzgarlar sökemez, estiği zaman
Kuşkum bundan daha beterindedir
Düşmanlar çekemez, küstüğü zaman

Bilirsin onların kirli huyunu

Okuyan: Aslan Baykara

Mısra mısra hasret hecelerimde
Dökülür sinemden şiire kadar

Doğduğumuz anda, düştük yollara
Hayat caddesinden, geçiyoruz biz
Gidiş tek gidiştir, yollar ikidir
Bir yolu gönüllü seçiyoruz biz

Her yol yolcusunun, bir rehberi var

Temel, Dursun sahilde beraber yürüyordu
Samimi bir şekilde ikisi de neşeli!
Bir martı yükseklerden süzülüp duruyordu
Ona bakıp durdular şüpheli endişeli!

Su yüzünde sonunda yakaladı balığı

Yüce dağların karı bol olur
Mü’min kişilerin arı bol olur
Sapıklık bizlere nar-ı yol olur
Girin kadeşlerim islam yoluna

Uyma maddecinin sapık sözüne

Gel gidelim yurdumuza
Bura bize göre değil
Bakmayalım ardımıza
Bura bize göre değil..........Ozan Mikdati

Ne aradık da ne bulduk