Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Okuyan: Aslan Baykara

Mısra mısra hasret hecelerimde
Dökülür sinemden şiire kadar

Doğduğumuz anda, düştük yollara
Hayat caddesinden, geçiyoruz biz
Gidiş tek gidiştir, yollar ikidir
Bir yolu gönüllü seçiyoruz biz

Her yol yolcusunun, bir rehberi var

Sadede gel dünya için gel kafanı fazla yorma
Yorma hayra düşlerini iyi düşün gel sadede
Sorma yalancı dünyayı, vefa olmaz hiç madde’de
Madde değil mutlu kılan, üzerinde fazla durma

Bizden önce geldi geçti Karun gibi ne zenginler

Rütbe-i tenzil

Milletin dertleri o kadar çok ki!
Fark etmedik yoldan kayana kadar
Arasan bulunmaz insanlık yok ki!
Rütbe-i tenzili çıyana kadar!

Bülbül değil karga değil
Gul der gülü tanımadan
Bilet değil marka değil
Pul der pulu tanımadan

İnsanlığa emeli yok

Gönülden gelen bir sestir
Bu benim becerim değil
Şairlik arzu, hevestir
Bura benim yerim değil

Her gün bir şeyler yazarım

Bu ne tutum, bu ne hâl?
Gidişat yüzkarası
Yok olmamız ihtimal
İki nefes arası
Yanlış ülkede miyiz?
Türkiye mi burası?

Yüce dağların karı bol olur
Mü’min kişilerin arı bol olur
Sapıklık bizlere nar-ı yol olur
Girin kadeşlerim islam yoluna

Uyma maddecinin sapık sözüne

Temel, Dursun sahilde beraber yürüyordu
Samimi bir şekilde ikisi de neşeli!
Bir martı yükseklerden süzülüp duruyordu
Ona bakıp durdular şüpheli endişeli!

Su yüzünde sonunda yakaladı balığı

Yaş elli bir yorgun dizler
Yokuş oldu bana düzler
Bitti yazlar, bitti güzler
Kışa girdim üşüyorum
Son mevsimi yaşıyorum oy