Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Nasıl oldu, uzun zaman sabrettik
Elimizden vatan çıktı, çıkacak
Acep niye biz geçmişte harbettik
Her değeri biri yıktı, yıkacak

Çok hazindir milletimin dıramı

Şu kara bulutlar çekip gidecek
Er geç çalınacak, türkümüz bizim
Şu gaflet delalet bir gün bitecek
İtibar görecek şarkımız bizim

Türkiye Türk’ündür Türk’ün kalacak

Göz kulak evlatına
Her an yetiş imdadına
Sıkı sarıl halatına
Boş bırakma bebe diye
Kulağına küpe diye
İncil değil inciler tak

Yokluğunda varlığını hissetmek
Ne güzel şey tadan bilir, garibem
Yüreğinin acısıyla ses etmek
Dağda seyha atan bilir garibem

Sorup yâri seherlerde kuşlardan

Çukur ama bol keseden
Atanlara inanmayın
Çok sakının vesveseden
Çatanlara inanmayın

Kimi humur, kimi kilap

Yükseklere çıkıp eyledin seyran
Her şeyi içine sığdırdın gönül
Vefasız bir yâre olunca hayran
Bana elemleri yığdırdın gönül

Sen bana keder mi çile mi oldun

İsviçre’ye ders vermenin zamanı!
Yazıp çizmek bizi aşar efendim
Yok bunların ne dini ne imanı
Kızıp azmak bizi aşar efendim

Hiç birimiz nefretle kin gütmesin

Kanaat hazine, bilen kullara
Kadere imanın adı kanaat
İnsanoğlu gıpta eder mallara
İmanın lezzeti tadı kanaat

Allah’a inanıp taptıktan sonra

Sözlerine güvenme yok ahde vefaları
Çoğunluk baskın geldi bozuldu sefaları
Dünya durdukça asla değişmez kafaları
Bir işe yaramazlar bırak da yürüsünler

Hiç kimse okuyamaz kendi kızından başka

Her sabah
Gözlerini açar açmaz
Şöyle bir gerinerek,
Kendine gelir
Geceden kalma
Üzerindeki