Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yükseklere çıkıp eyledin seyran
Her şeyi içine sığdırdın gönül
Vefasız bir yâre olunca hayran
Bana elemleri yığdırdın gönül

Sen bana keder mi çile mi oldun

Yokluğunda varlığını hissetmek
Ne güzel şey tadan bilir, garibem
Yüreğinin acısıyla ses etmek
Dağda seyha atan bilir garibem

Sorup yâri seherlerde kuşlardan

Çukur ama bol keseden
Atanlara inanmayın
Çok sakının vesveseden
Çatanlara inanmayın

Kimi humur, kimi kilap

İki anayol vardır!

İki anayol vardır biri eğri biri düz
Müminler düzü seçer yol alır gece gündüz
Gündüzünde güneş var gecesinde ay-yıldız
Onları rehber alan ne sapıtır ne şaşar

En büyük günahlardan biri de iftiradır
İftirayı edenler vicdanları karadır

Yapmadığı bir şeyi birine isnat etmek
İsnat ettikden sonra susmaya inat etmek

Haykırır derdini şiirlerinde
Üzülüp sürekli ağlar gurbette
Sabahın nesimli seherlerinde
Elinde sazıyla çağlar gurbette

Yanık yüreğiyle maniler yakar

Kanaat hazine, bilen kullara
Kadere imanın adı kanaat
İnsanoğlu gıpta eder mallara
İmanın lezzeti tadı kanaat

Allah’a inanıp taptıktan sonra

Sözlerine güvenme yok ahde vefaları
Çoğunluk baskın geldi bozuldu sefaları
Dünya durdukça asla değişmez kafaları
Bir işe yaramazlar bırak da yürüsünler

Hiç kimse okuyamaz kendi kızından başka

İsviçre’ye ders vermenin zamanı!
Yazıp çizmek bizi aşar efendim
Yok bunların ne dini ne imanı
Kızıp azmak bizi aşar efendim

Hiç birimiz nefretle kin gütmesin

Hayallerim gerçekleşecek midir?
Hayallerim gerçekleşecek mi?
Hayallerim gerçekleşecek!
Hayallerim gerçekleşe