Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Memleketin ahvaline haline
Biz bir kaç şey yazalım mı ne dersin?
Anlat dostum ne gelirse diline
Doğaçlama düzelim mi ne dersin? .......Milkdat Bal

Anlatacak çok şey var bu ahvalde

Efkara dalan kişi uyanıktır her anda
Meşguldür gece gündüz yatakta olsa bile
Faydalı işler görür şu dünya-i viranda
Gönlü hoş duygu dolu batakta olsa bile

Ona kardeş gibidir insanların her türü

Yıllardır halkını sömüren beyler
Çatlasın mideniz, doymaz mısınız?
Fakirin hakkını kemiren beyler
Onların ahını duymaz mısınız?

İçinizde yok mu doğru kişiniz?

Sönen ışık değil gözün feridir
Ferasetle bakan gönül eridir
Işık hızı saniyede şu kadar
Kalpten kalbe seyran daha seridir

Parçalanıp çarklarında zamanın
Kıvranırsın duyulmaz ki amanın
Yanan bilir menşeini dumanın
Kömür olup kül olunca gümanın
Dumanların göğe varmış ne yazar

Bir gün karşına çıkıp yüzüne baka baka
Sana döküp içimi neler anlatacağım
O ela gözlerinden göz yaşı döke döke
Bana baktığın halde sana dinleteceğim

Ne bilmece ne de sır hiç bir şey kalamayacak

Vade dolunca! …..+18

Ömür sona erip vade dolunca
İşin aslı sana ayan olacak
Azrail canını gelip alınca
Onu ne bir gören, duyan olacak!

Dostlarım içinde bir dostum vardır
Üstün zekasıyla deliyim diyor
Şefkati engince bir kafadardır
Üslübün en tatlı diliyim diyor
Nefsine hukmedip yöneldi Hakka
Elinden şer çıkmaz, dilinden şaka

Nasıl etsem bilmem, bilen söylesin
Sora sora yazdım, olmaz dediler
Bu işin yolunu tarif eylesin
Sıra sıra yazdım, olmaz dediler

Rahatı huzuru sayarak hiçe

Selam bizden saygı bizden
Sevgi bizden övgü bizden
İstemeyin mevkı bizden
Ayağınız altındayız

Anadolu, ana dolu